บทที่ 252 ปัญหาของคุณชายฉิน
เรื่องสูตรเครื่องเทศผสมได้จบลงแล้ว ถึงแม้จางซิ่วเอ๋อจะรู้สึกไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง แต่ถ้าถอยออกมาหนึ่งก้าว อย่างน้อยตอนนี้นางก็สบายใจแล้ว
ไม่ต้องคอยวิตกอยู่ทุกวันว่าจะประชันสมองกับคุณชายฉินอย่างไร
ตอนที่คุณชายฉินกลับนั้น จางซิ่วเอ๋อเป็นคนไปส่งด้วยตัวเอง
ขณะจะออกจากป่าผีสิง จางซิ่วเอ๋อก็ถามอย่างใจดี “ในเมื่อตวนอู่ไม่ได้ตามมาด้วย ท่านคงไม่ได้เดินมาจริง ๆ หรอกใช่ไหมเจ้าคะ? ที่นี่ไม่ได้อยู่ใกล้กับเมืองชิงสือเลยนะ ข้าจ้างเกวียนให้เอาไหม?”
จางซิ่วเอ๋อพูดจบแล้วก็นึกเสียใจ คุณชายฉินเป็นคนระดับไหนกัน จะยอมลดตัวมานั่งเกวียนได้อย่างไร?
คุณชายฉินมองจางซิ่วเอ๋อและบอก “ไม่ต้องหรอก ตอนนี้ตวนอู่น่าจะมารับข้าแล้ว”
“เช่นนั้นตอนท่านกลับไปก็ระวังตัวด้วย” จางซิ่วเอ๋อในตอนนี้แสดงท่าทางดีมาก
คุณชายฉินเดินออกไปสองก้าว จู่ ๆ ก็หันกลับมามองจางซิ่วเอ๋อ
เขาปริปาก “จางซิ่วเอ๋อ”
จางซิ่วเอ๋อแปลกใจเล็กน้อย “หืม มีเรื่องอะไรหรือเจ้าคะ?”
คุณชายฉินชะงักไปนิดหน่อย สุดท้ายก็เอ่ยขึ้น “ไม่มีอะไร”
เขามองจางซิ่วเอ๋ออยู่พักใหญ่ก่อนจะหันหลังเดินจากไป ทำให้จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าพฤติกรรมของคุณชายฉินนั้นดูแปลกมาก นางส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนหันหลังกลับไป
นางไม่ทันสังเกตเลยว่าพริบตาเดียวที่นางหันหลังให้ คุณชายฉินได้หันกลับมามองนางอย่างสื่อความหมาย
ตอนที่ออกมาจากป่าผีสิง รถม้าคันหรูของคุณชายฉินก็ได้แล่นเข้ามาอย่า
