ก “กินแป้งย่างไส้กุยช่ายเจ้าค่ะ”
พูดเสร็จจางซิ่วเอ๋อรีบเสริมขึ้นมา “แต่ในเมื่อท่านมาแล้ว เช่นนั้นเที่ยงวันนี้ข้าจะไม่กินของสิ่งนี้ อีกเดี๋ยวข้าจะทำอาหารอร่อย ๆ สักสองสามอย่างให้ท่านกินแล้วกันเจ้าค่ะ”
เห็นแก่บุญคุณคราวก่อนที่คุณชายฉินช่วยนางออกมาจากตระกูลเนี่ย ต่อให้นางนึกระแวงในตัวคุณชายฉิน ตอนนี้ก็ต้องต้อนรับเขาให้ดี
เสียงของคุณชายฉินเข้มขึ้น “ทำไมไม่กินแป้งย่าง….แป้งย่างไส้กุยช่ายนี่เล่า?”
“คิก ๆ ท่านอยากกินอันนี้เหรอเจ้าคะ? ถ้าท่านอยากกิน ข้าทำให้ท่านกินสามสี่ชิ้นก็ได้” จางซิ่วเอ๋อพูดอย่างนึกขำ
คุณชายฉินกลับเอ่ยขึ้น “ไม่ต้องลำบากทำอย่างอื่นแล้ว เที่ยงนี้กินแป้งย่างไส้กุยช่ายนี่แหละ”
เหมือนคุณชายฉินกลัวจางซิ่วเอ๋อไม่เข้าใจ จึงพูดเสริมไปอีก “เจ้ากินอะไรข้าก็กินแบบนั้น”
จางซิ่วเอ๋อประหลาดใจเล็กน้อย “ไม่ต้องทำอาหารอย่างอื่นจริง ๆ เหรอเจ้าคะ?”
ต้อนรับคุณชายฉินด้วยแป้งย่างไส้กุยช่ายดูจะไม่ค่อยเหมาะเท่าใดถูกไหม?
อืม แม้ว่าก่อนหน้านี้นางเคยต้อนรับคุณชายฉินด้วยผักป่า แต่ตอนนั้นนางทำไปเพราะความโมโหเท่านั้น แต่วันนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อน ต่อให้จางซิ่วเอ๋อไม่เห็นคุณชายฉินเป็นสหาย นางก็ไม่อาจปฏิบัติกับคุณชายฉินเสมือนว่าเป็นศัตรูได้
………………………………………………………………………………………………………………………..
สารจากผู้แปล
แม่โจวเข้มแข็งขึ้นแล้ว เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดีจริง ๆ ค่ะ
หัวกระไดไม่แห้งเลยนะซิ่วเอ๋อ มีแต่หนุ่มแวะเวียน
