บทที่ 248 ระบายอารมณ์
จางต้าเหอได้ยินมาถึงตรงนี้ก็มีดวงตาเป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อย
จริงสิ ทำไมเขาถึงคิดไม่ถึงกันนะ!
ก่อนหน้านี้เขาคิดเพียงว่าตอนแยกบ้านแล้วจางต้าหูจะได้ส่วนแบ่งสมบัติครึ่งหนึ่ง ถึงได้คิดว่าจะยกจางเป่าเกินให้เป็นลูกชายของจางต้าหู แต่ถ้าตอนนี้ทำใจเหี้ยมหน่อยไม่ให้จางต้าหูเอาอะไรไปได้แม้แต่น้อย ก็ไม่ต้องมาคิดมากเรื่องนี้!
ถึงจางต้าเหอจะเป็นคนไม่ดี แต่อย่างน้อยก็ยังสำนึกรู้ว่าเป็นครอบครัวเดียวกัน ไม่เคยคิดเรื่องแยกบ้าน และยิ่งไม่เคยคิดว่าจะบีบจางต้าหูจนไร้สิ้นหนทาง แต่พอได้รับคำชี้แนะจากแม่เถาในวันนี้แล้วก็รู้สึกราวกับตาสว่างขึ้นมาในบัดดล
เขาแค่นเสียงเย็น “พวกเขาโอหังนักไม่ใช่หรือ? ข้าจะดูซิว่าไร้ซึ่งพวกเราแล้วพวกเขาจะกินจะดื่มจะใช้อะไร! เฮอะ!”
แม่เถามองจางต้าเหอด้วยความปลาบปลื้ม “ท่านพี่ ถ้าท่านเห็นแจ้งในเรื่องนี้ได้จะดีมากนะเจ้าคะ”
พวกจางซิ่วเอ๋อกำลังกินข้าวอยู่ด้านนอก ไม่รู้ว่าสองสามีภรรยาภายในห้องกำลังหารือว่าจะก่อเรื่องอย่างไร แยกบ้านอย่างไร และจะทำอย่างไรให้จางเป่าเกินได้แต่งภรรยาก่อนแยกบ้าน!
น่าเสียดายที่จางซิ่วเอ๋อไม่ได้ยินเรื่องเหล่านี้ ถ้านางได้ยินคงต้องปรบมือร้องว่าเยี่ยมยอดอย่างแน่นอน!
ถ้าแยกบ้านได้นี่คงสุดยอดไปเลย!
ถ้าจางต้าหูแยกตัวออกจากแม่เฒ่าจาง ไม่แน่อาจจะเปลี่ยนนิสัย ไม่โง่งมขนาดนั้นก็ได้
แม่โจวและจางต้าหูใช่ว่าจะอยู่กันไม่ได้ น่าจะใช้ชีวิตอย่างสบายใจขึ
