น่นอนว่ามีคนที่ขยันและไปส่งข่าวให้ผู้ใหญ่บ้านซ่งเรียบร้อย
ครู่เดียวต่อมา ผู้ใหญ่บ้านซ่งและแม่เฒ่าซ่งก็มาถึง
ผู้ใหญ่บ้านซ่งมาเพื่อผดุงความยุติธรรม แม่เฒ่าซ่งมาเพราะได้ยินว่ามีเรื่องสนุก จึงอยากมาชม
ครั้นผู้ใหญ่บ้านซ่งมาถึง เขาก็กวาดสายตามองทุกคนก่อน ก่อนจะถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเนือย ๆ “โวยวายอะไรกันอยู่รึ? เกิดอะไรขึ้นล่ะ?”
ที่จริงก่อนที่ผู้ใหญ่บ้านซ่งจะมา เขาได้ทราบที่มาที่ไปพอสังเขปจากคนที่มาส่งข่าวแล้ว ที่ผู้ใหญ่บ้านซ่งถามแบบนี้ในตอนนี้ก็เพื่อวางมาด
“ท่านก็คือผู้ใหญ่บ้านของหมู่บ้านนี้ใช่ไหม ข้าเป็นคนหมู่บ้านโกวจือ วันนี้ข้าไม่ได้มาเพื่อก่อเรื่องที่หมู่บ้านชิงสือ แต่หมู่บ้านชิงสือของพวกเจ้ามีคนที่หน้าด้านโอหังไร้ยางอายอยู่! ข้าจะไม่พูดเรื่องที่คนตระกูลจางทำไม่ดีกับเหมยจื่อ เรื่องที่ทำไม่ดีกับพวกซิ่วเอ๋อสามพี่น้องข้าก็จะไม่ว่า แต่คนตระกูลจางทำเกินไปหรือไม่? ที่ถึงขั้นลงมือกับเหมยจื่อจนนางเกือบตายท้องกลม!” หยางชุ่ยฮวากล่าว
แม่เฒ่าจางเห็นผู้ใหญ่บ้านซ่งมาจึงรีบบอก “พี่ชายใหญ่ ท่านมาเสียที มาช่วยข้าหน่อย คนจากหมู่บ้านข้าง ๆ มาลงไม้ลงมือถึงในหมู่บ้านเรา ท่านต้องจัดการเรื่องนี้นะ!”
“เจ้าดูสิ เจ้าดูสิ หน้าของข้าโดนนังบ้านี่ข่วนจนเป็นรอยหมดแล้ว!” แม่เฒ่าจางพูดพลางกระเถิบชิดเข้ามาใกล้
แม่เฒ่าซ่งเห็นแบบนั้นจึงรีบเดินมาอยู่ตรงหน้าผู้ใหญ่บ้านซ่ง ขวางแม่เฒ่าจางที่จะเดินเข้ามาไว้ “เจ้ามียางอายอยู่บ
