นทราบอาการของเขาดี แม้ว่าสองคนนี้จะไม่ใช่คนพูดมาก แต่ก็ไม่ได้รังเกียจเขา ทำให้บัณฑิตจ้าวซึ้งใจเหลือคณา
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงท่านหมอเมิ่งที่รักษาเขา
ที่บ้านไม่มีเหล้าแล้ว จางซิ่วเอ๋อเป็นห่วงแม่โจวอยู่ ไม่มีทางกินเหล้า ทุกคนจึงกินข้าวกันเฉย ๆ
จางซิ่วเอ๋อกินเสร็จก็กล่าวขอโทษ หยิบเอาแกงไก่และข้าวที่เตรียมไว้ก่อนหน้านี้มุ่งหน้าไปที่บ้านตระกูลจาง
นางบอกให้จางชุนเถาอยู่เก็บจานล้างจาน ของที่นำไปครั้งนี้เป็นแกงไก่ หากจางชุนเถาเป็นคนนำไป จางซิ่วเอ๋อกลัวว่านางจะต่อกรกับทางนั้นไม่ไหว
หลังจากจางซิ่วเอ๋อออกเดินทางแล้ว เถี่ยเสวียนก็มาถามไถ่จางชุนเถาว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
เนี่ยหย่วนเฉียวก็ถามจางซิ่วเอ๋อแล้ว แต่จางซิ่วเอ๋อไม่ยอมปริปากสักคำ
