อยากจะชายตามองจางต้าหู นางหลับตาลงทันที
ตอนนี้จางซิ่วเอ๋อต้มโสมและไก่ป่าไว้ด้วยกัน ค่อย ๆ ตุ๋นด้วยไฟเบา ๆ
นางเริ่มจัดการเรื่องอย่างอื่น วันนี้ท่านหมอเมิ่งช่วยนางไว้ตั้งมาก ให้เขาอยู่กินข้าวสักมื้อไม่ได้มากเกินไปเลย แน่นอนว่านางต้องหาทางทำกับข้าวให้หลากหลายหน่อย
จางซิ่วเอ๋อเตรียมกับข้าวหกอย่างและแกงหนึ่งอย่างไว้สำหรับข้าวเที่ยง
ตอนนี้ไปตลาดไม่ได้แล้ว วัตถุดิบที่บ้านก็มีจำกัด ทำได้เท่านี้แหละ
บัณฑิตจ้าวกินข้าวด้วยกันกับทุกคน
ที่บ้านจางซิ่วเอ๋อ แม้แต่เถี่ยเสวียนและเนี่ยหย่วนเฉียวก็นั่งกินข้าวด้วยกันโดยไม่แบ่งแยกนายบ่าว
ส่วนเถี่ยเสวียนและเนี่ยหย่วนเฉียวสองคนถึงดูเหมือนจะเป็นนายกับบ่าว แต่ความจริงแล้วทั้งคู่อยู่กันแบบไม่ต่างจากพี่น้องนัก ขนาดนอนเตียงเดียวกันยังนอนมาแล้ว อย่าว่าแต่กินข้าวโต๊ะเดียวกันเลย
เถี่ยเสวียนยิ่งไม่ใช่คนประเภทอึกอักเจ้าระเบียบ
แม้ว่าคนที่โต๊ะอาหารจะไม่ค่อยสนิทกันเท่าใด แต่ทุกคนก็อยู่กันด้วยบรรยากาศกลมเกลียว
โดยเฉพาะบัณฑิตจ้าว เขาดูเป็นคนอ่อนแอขี้โรค และคุยด้วยง่ายมาก เขาไม่มีความหยิ่งผยองที่คนเรียนหนังสือมักมี กลับเข้ากันได้กับทุกคน
สมัยหนุ่ม ๆ เขาอาจจะยังรู้สึกว่าตัวเองนั้นพิเศษกว่าใคร แต่มาถึงบัดนี้แล้ว เขากลับปลงในหลาย ๆ อย่าง
โดยเฉพาะหลังจากที่เขาป่วยแล้วมีคนยอมร่วมกินข้าวโต๊ะเดียวกับเขา เท่านี้เขาก็ซาบซึ้งมากแล้ว
ที่บ้านจางซิ่วเอ๋อ เนี่ยหย่วนเฉียวและเถี่ยเสวีย
