ที่เหลือจากค่ารักษาค่าหมอของแม่โจว ก็เป็นของนางหมดน่ะสิ?
ส่วนจางต้าเหอมีความคิดที่แตกต่างจากแม่เฒ่าจาง
แม้ว่าเขาเองก็หวังจะได้ตำลึงเงินจากจางซิ่วเอ๋อ แต่ต่อให้ได้มาก็ไม่ถึงมือเขา
เขากลับหวังว่าแม่โจวจะไม่มีลูกชายไปตลอดชีวิต ขอเพียงแม่โจวไม่มีลูกชาย ลูกชายของเขาก็จะเป็นคนสำคัญของตระกูลจาง ไม่ต้องพูดเรื่องที่ชีวิตนี้ทั้งชีวิตจางต้าหูก็ต้องต้อยต่ำกว่าเขา
เอาแค่สมบัติตระกูลจางที่เขาตรากตรำเก็บมาให้ในหลายปีมานี้ ก็ต้องเป็นของเขาหมดไม่ใช่หรือ?
และตอนนี้สถานะในตระกูลจางของเขาก็สูงกว่าจางต้าหู เขาไม่อยากให้จางต้าหูพลิกสถานการณ์ได้หรอก
เพราะฉะนั้นเมื่อครู่ที่จางต้าเหอพูดว่าจะให้จางเป่าเกินไปเป็นลูกชายให้จางต้าหูนั้น เขาต้องการจะรับสืบทอดทั้งตระกูลจางอย่างถูกต้องตามทำนองคลองธรรม
สรุปก็คือ คนตระกูลจางมีจุดประสงค์ที่แตกต่างกันออกไป จางต้าหูโดนต้มซะเปื่อย
แต่คนน่าสงสารก็มีจุดที่น่ารังเกียจเช่นเดียวกัน เป็นลูกชายของแม่เฒ่าจางเหมือนกัน ก็ดันโง่เง่าทำงานไม่เก่งเหมือนจางต้าเหอ จึงเป็นผลให้แม่เฒ่าจางลำเอียงจางต้าเหอเช่นกัน
“แล้วจะทำอย่างไรดี? ท้องของเหมยจื่อจะเป็นอะไรไปไม่ได้นะ ข้ายังไม่มีลูกชายเลย” จางต้าหูคิดอะไรไม่ออก
แม่เฒ่าจางเหลือบมองจางต้าหูพลางเอ่ย “เจ้าไปหาซิ่วเอ๋อสิ ดูซิว่าครั้งนี้นางคืนตำลึงเงินที่ติดบ้านเราไว้ได้ไหม เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงชีวิตของแม่นาง ถ้าจนป่านนี้แล้วนางยังจะเฉไฉอีกก็เกิ
