นไปหน่อยแล้ว”
เวลานี้จางซิ่วเอ๋อเดินมาถึงบ้านตระกูลจางแล้ว ได้ยินที่แม่เฒ่าจางพูดพอดี
นางโมโหจนแทบกระอักเลือด!
แม่เฒ่าจางนี่วางแผนมาดีจริง ๆ!
ตำลึงเงินที่ติดไว้อะไรกัน? เกี่ยวพันถึงชีวิตของแม่โจวอะไรกัน? ถ้าคนอื่นมาได้ยินคงต้องคิดว่าตัวเองติดเงินไม่คืน และไม่สนด้วยว่าแม่ตัวเองจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร!
จะมาขอเงินตัวเองโดยอ้างเรื่องแม่โจวชัด ๆ!
จางซิ่วเอ๋อผลักประตูและแค่นเสียงเย็น “ข้อแรก ข้าไม่ได้ติดตำลึงเงินพวกเจ้า! ข้อสอง แม่ข้าบาดเจ็บ ข้าจะรักษาแม่ข้าเอง แต่นั่นเพราะข้าเป็นคนกตัญญู ไม่ใช่เพราะข้าติดค้างอะไรพวกเจ้า!”
จางซิ่วเอ๋อพูดพลางกวาดตามองไปรอบ ๆ สายตาจับจ้องที่จางต้าหูพลางเอ่ย “ท่านแม่ข้าล่ะ?”
เมื่อครู่นางไปดูที่ห้องฝั่งตะวันตกแล้ว แม่โจวไม่ได้อยู่ในห้อง นางได้ยินเสียงจากห้องนี้จึงคิดว่าแม่โจวอยู่นี่เสียอีก!
จางต้าหูเห็นจางซิ่วเอ๋อ ก็พูดด้วยสีหน้าไม่พอใจ “เจ้ามาทำอะไรที่นี่?”
จางต้าหูในตอนนี้ไม่ชอบจางซิ่วเอ๋อเอาเสียเลย ในสายตาของเขาแล้ว ลูกสาวตัวเองนอกจากจะมีพฤติกรรมออกนอกลู่นอกทางแล้วยังอกตัญญูมากอีกด้วย!
มีความสัมพันธ์คลุมเคลือกับคนในหมู่บ้านตั้งเยอะตั้งแยะไม่พอ ยังจะไปมั่วสุมกับคนนอกหมู่บ้านอีก ตระกูลจางต้องอับอายขายหน้าเพราะจางซิ่วเอ๋อ!
จางต้าหูไม่อยากเห็นจางซิ่วเอ๋อ แต่ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นไม่อยาก
ตาของแม่เฒ่าจางเป็นประกายเล็กน้อย “ซิ่วเอ๋อ ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าเป็นคนกต
