บทที่ 199 ความช่วยเหลือจากเนี่ยเฟิ่งหลิน
จางซิ่วเอ๋อลอบสังเกตสีหน้าเขียวปี๋บนใบหน้าของฮูหยินเนี่ยเงียบ ๆ นึกสมน้ำหน้าในใจ
ฮูหยินเนี่ยผู้นี้ช่างโอหังนัก คิดไม่ถึงว่าจะมีช่วงเวลาเช่นนี้ด้วย
คนที่ชื่อว่าเฟิ่งหลินนี้ช่างมีพลังรบเต็มพิกัดจริง ๆ
จางซิ่วเอ๋อแอบปรบมือไชโยให้กับเฟิ่งหลินในใจ ใครใช้ให้ฮูหยินเนี่ยทำให้นางไม่สบอารมณ์ล่ะ เช่นนั้นขอเพียงเป็นคนที่ทำให้ฮูหยินเนี่ยไม่สบอารมณ์ได้ นางจะปรบมือไชโยให้ทั้งหมด
ฮูหยินเนี่ยข่มอารมณ์อยู่สักพัก กว่าจะสะกดโทสะในใจของตัวเองลงไปได้
นางย้ำเตือนตัวเองในใจตลอด ไม่ว่าอย่างไรตนเองก็จะบาดหมางกับนังต่ำช้าเฟิ่งหลินไม่ได้เด็ดขาด มิฉะนั้นนายท่านจะคิดว่านางไม่เรียบร้อยไม่อ่อนโยนใจกว้าง จะเป็นการทำลายภาพพจน์ดี ๆ ที่นางหมั่นสร้างมานานนับหลายปีลง
หลังจากตรึกตรองแล้ว ฮูหยินเนี่ยจึงปริปาก “เฟิ่งหลิน เจ้าไม่ต้องนึกเสียใจไปนะ? เจ้ากลับมาครั้งนี้จะอยู่นานเท่าไรล่ะ? ข้าจะได้ส่งคนไปเตรียมการ มิฉะนั้นพี่ชายของเจ้าต้องหาว่าข้าบกพร่องในการรับรองอย่างแน่นอน”
ฮูหยินเนี่ยพูดได้น่าฟัง แต่จริง ๆ แล้วก็เป็นการบอกเนี่ยเฟิ่งหลินเป็นนัย ๆ ว่าอย่าอยู่นานนัก และเป็นการอยากถามจากปากของเนี่ยเฟิ่งหลินโดยตรงว่าครั้งนี้นางจะกลับมานานเท่าใด
ดวงตาคู่งามของเนี่ยเฟิ่งหลินกวาดมองไป พร้อมกล่าวยิ้ม ๆ “ข้ากลับมาครั้งนี้ไม่อยู่ค้างสักคืนเดียวหรอก”
พูดมาถึงตรงนี้ เนี่ยเฟิ่งหลินมองฮูหยินเนี่ยด้
