ี่ให้ตายไปเลย จะได้ฝังไปเป็นเพื่อนคุณชายใหญ่!” ฮูหยินเนี่ยพูดกัดฟัน
พอได้ยินคำว่าฝังไปเป็นเพื่อน จางซิ่วเอ๋อก็หัวใจเย็นวาบ ที่ฮูหยินเนี่ยพูดเมื่อครู่ดูเหมือนพูดไปเพราะบันดาลโทสะก็จริง ทว่าฟังดูดี ๆ แล้วจะรู้ว่าไม่ใช่การพูดด้วยอารมณ์อะไรเลย
ฮูหยินเนี่ยน่าจะคิดแบบนี้จริง ๆ
จางซิ่วเอ๋อเย็นวาบในใจ ตัวสั่นเพราะความหนาวเหน็บ
นางนึกว่าตระกูลเนี่ยอย่างมากก็แค่สั่งสอนตัวเอง อย่างแย่ที่สุดก็ขังตัวเองไว้ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าฮูหยินเนี่ยจะเกิดความคิดเช่นนี้!
ฝังไปด้วย?
เจ้าของร่างตายเป็นเพื่อนเจ้าขี้โรคเนี่ยหย่วนเฉียวไปแล้ว!
นางยังมีชีวิตดี ๆ เรื่องอะไรต้องตายเป็นเพื่อนเนี่ยหย่วนเฉียว!
ในใจของจางซิ่วเอ๋อตอนนี้เคียดแค้นเนี่ยหย่วนเฉียวสุด ๆ ตัวเขาเองตายไปไม่เท่าไร ทำให้นางต้องกลายเป็นแม่ม่ายไม่เท่าไหร่ แต่เวลานี้แล้วยังคิดจะลากนางลงปรโลกไปด้วย!
ฮูหยินเนี่ยมองจางซิ่วเอ๋อด้วยสายตาเย็นชา นึกในใจ เนี่ยหย่วนเฉียวไม่อยากแต่งงานกับเด็กสาวบ้านนอกไม่ใช่เหรอ?