งซิ่วเอ๋อดึงมือจางชุนเถา ตั้งใจจะพาจางชุนเถาวิ่งออกไปข้างนอกด้วยกัน
จางชุนเถาอยู่กับจางซิ่วเอ๋อมานาน พอรู้ใจจางซิ่วเอ๋ออยู่บ้าง
จางซิ่วเอ๋อคิดไว้แล้วว่าตนเองจะไปตระกูลเนี่ยไม่ได้เด็ดขาด
หากไปตระกูลเนี่ย นางจะได้กลับมาอย่างสมประกอบหรือไม่ก็ไม่รู้
อย่างตระกูลเนี่ยน่ะหรือจะเห็นว่าชีวิตของผู้อื่นสำคัญ ที่มาหาไม่แน่ว่าอาจจะแค้นที่นางมีดวงกินสามีก็ได้ ตอนนี้จึงต้องการล้างแค้นนาง!
ตระกูลเนี่ยถือเป็นตระกูลร่ำรวยหากเทียบกับตระกูลอื่น ๆ ในละแวกใกล้เคียง แต่ใช่ว่าจางซิ่วเอ๋อไร้ที่พึ่งเสียหน่อย
ขอแค่นางหนีออกไปได้ อย่างแย่ที่สุดก็ยังไปหาคุณชายฉินได้
แม้ว่าตอนนี้นางยังไม่รู้ว่าคุณชายฉินเป็นใคร แต่ดูจากการที่เถ้าแก่อิ๋งเค่อจวียังนอบน้อมต่อคุณชายฉินขนาดนั้นก็มั่นใจได้เลยว่าฐานะของคุณชายฉินไม่แย่ไปกว่าตระกูลเนี่ยหรอก
แต่น่าเสียดายที่โลกนี้ไม่มีอะไรได้มาโดยไม่มีสิ่งตอบแทน
นางต้องการให้คุณชายฉินปกป้องนาง ก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนเช่นเดียวกัน
เห็นทีจะรักษาสูตรเครื่องเทศผสมไว้ไม่ได้เสียแล้ว
แทนที่จะบอกว่านางพึ่งพาคุณชายฉิน บอกว่าสิ่งที่นางพึ่งคือสูตรเครื่องเทศผสมของตัวเองจะดีกว่า!
พอคิดว่าต้องยกสิ่งนี้ให้คนอื่น จางซิ่วเอ๋อก็แสนจะเสียดาย แต่ถ้าเวลาแบบนี้ยังนึกเสียดาย จางซิ่วเอ๋อก็รู้ว่าคงมีแต่ตอนที่นางและจางชุนเถาสองพี่น้องปลอดภัยดีเท่านั้นทุกอย่างถึงจะมีหวัง
หากสิ้นตัวนาง ต่อให้รักษาสูตรเครื่องเทศผสมนั้นไว้
