ลังก็เพราะเขาเสียใจเกินไปจนไม่อยากยุ่งเรื่องนี้ จึงปล่อยให้ฮูหยินเนี่ยตัดสินใจแทน
“นายท่านเนี่ยเจ้าคะ ท่านคิดเห็นอย่างไรกับเรื่องนี้” แม่เฒ่าจางก็ดูออกว่าหลังจากทราบเรื่อง นายท่านเนี่ยโมโหกว่าฮูหยินเนี่ยอย่างเห็นได้ชัด
นายท่านเนี่ยกล่าวเสียงเย็น “เรื่องนั้นเจ้าไม่ต้องยุ่ง”
ฮูหยินเนี่ยเห็นสภาพของแม่เฒ่าจางในตอนนี้แล้วพะอืดพะอมจริง ๆ และไม่อยากพูดคุยกับคนหยาบคายเช่นนี้ จึงเอ่ยขึ้น “เอาล่ะ พวกเรารู้แล้ว อีกหน่อยจางซิ่วเอ๋อก่อเรื่องขึ้นมาเจ้าจะไม่ถูกดึงลงน้ำมาด้วย เจ้าสบายใจได้ กลับไปเถิด”
ฮูหยินเนี่ยคิดว่าที่แม่เฒ่าจางมานี่เพราะกังวลว่าตระกูลเนี่ยจะพาลโมโหนางเพราะเรื่องของจางซิ่วเอ๋อ จึงพูดแบบนั้นออกไป
แม่เฒ่าจางรู้ว่าตัวเองบรรลุเป้าหมายแล้ว แต่ยังรู้สึกไม่ค่อยอยากไป
นางยังไม่ทันได้ดูดี ๆ เลยว่าบ้านคนรวยเป็นอย่างไร จะไปทั้งแบบนี้ได้อย่างไรกัน?
