ณชาย มีหญิงสติฟั่นเฟือนที่ไหนก็ไม่รู้มายืนขวางอยู่กลางถนนขอรับ!”
จางอวี่หมินเดินนวยนาดเข้ามา “คุณชายฉิน ในเมื่อผ่านหน้าบ้านข้าก็เข้ามานั่งก่อนสิเจ้าคะ”
ตวนอู่มองจางอวี่หมินอย่างรังเกียจ หากเขาไม่ชอบจางซิ่วเอ๋อ เช่นนั้นกับจางอวี่หมินเขาเรียกได้ว่าขยะแขยงเลยล่ะ
คุณชายฉินขมวดคิ้ว สีหน้ารำคาญใจ
จางซิ่วเอ๋อขำพรืดออกมา
จางอวี่หมินคงชอบคุณชายฉินเข้าให้แล้วสินะ?
ขอบคุณฟ้าดิน จางอวี่หมินเชิญคุณชายฉินกลับไปได้สิดี ปล่อยให้ตัวก่อกวนสองตัวทรมานซึ่งกันและกันไป!
นางเชื่อว่าหลังจากคุณชายฉินไปบ้านตระกูลจางได้หนึ่งครั้ง เขาคงจะไม่อยากมาหมู่บ้านชิงสืออีก!
จางซิ่วเอ๋อยิ้มไปยิ้มมาก็สัมผัสถึงสายตาคุณชายฉินที่มองตัวเองอยู่ได้ จึงสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมา
อย่างนางจะเป็นคู่มือของคนเจ้าเล่ห์เพทุบายอย่างคุณชายฉินได้อย่างไร?
คุณชายฉินเอ่ยขึ้น “ซิ่วเอ๋อ ข้างนอกนั่นใคร?”
เสียงของคุณชายฉินไม่ดังและไม่เบา เพียงพอให้คนข้างนอกได้ยินสิ่งที่เขาพูด
จางอวี่หมินที่ยืนอยู่ข้างนอกรอยยิ้มแข็งทื่อไปทันที……
นี่หมายความว่าอย่างไรกัน? นังชั้นต่ำจางซิ่วเอ๋ออยู่บนรถม้าคุณชายฉินรึ?
จางอวี่หมินจ้องรถม้าหรูหรานั่นเขม็ง นางรู้สึกรับไม่ได้ รถม้าของคุณชายฉินเยี่ยมยอดขนาดนี้! จะยอมให้คนอย่างจางซิ่วเอ๋อขึ้นไปได้อย่างไร!
นางยังไม่เคยนั่งรถม้าที่ดีขนาดนี้เลย จางซิ่วเอ๋อมีสิทธิ์อะไรขึ้นรถม้าแบบนี้?
จางซิ่วเอ๋อมองคุณชายฉินอย่างขุ่นเคือง คุณชายฉ