บทที่ 181 แลกข้าวมื้อหนึ่ง
รอจนกินข้าวเสร็จ ทั้งสองกินไข่ตุ๋นและข้าวต้มเข้าไปอีกถ้วย
เถี่ยเสวียนกินอิ่มแล้ว อารมณ์ก็ดีขึ้นตาม
เถี่ยเสวียนมองจางซิ่วเอ๋อพลางกล่าว “เจ้าทำกับข้าวอร่อยจริง ๆ เดี๋ยวครั้งหน้าข้าเอาเนื้อมาด้วย เจ้าทำมื้ออร่อยให้ข้าเลยนะ!”
จางซิ่วเอ๋อบอกยิ้ม ๆ “พวกเจ้าอยากกินก็มาได้เลย ไม่ต้องเอาของมาหรอก” หลังจากผ่านพ้นเรื่องคราวนี้ไป จางซิ่วเอ๋อก็มองเถี่ยเสวียนดีขึ้นมาก
หลังจากกินอิ่ม ชายชุดเทาและเถี่ยเสวียนก็ทำท่าจะออกไป
เถี่ยเสวียนออกจากบ้านนำไปก่อน ส่วนชายชุดเทามองจางซิ่วเอ๋อพลางกำชับ “ลงกลอนประตูห้องให้ดีล่ะ ระวังตัวด้วย”
เถี่ยเสวียนได้ยินแล้วชะงักฝีเท้า หันกลับไปมองชายชุดเทา
นี่เจ้านายตัวเองเป็นห่วง….เป็นห่วงสตรีหรือ?
ใช่ไหม? เรื่องจริงใช่ไหมเนี่ย?
ถึงแม้จางซิ่วเอ๋อผอมแห้งแล้วยังเป็นแม่ม่าย แต่อย่างไรจางซิ่วเอ๋อก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ดี!
เจ้านายตัวเองไม่เคยหน้าชื่นตาบานกับหญิงสาวคนไหนมาก่อนเลยนะ!
เถี่ยเสวียนตัวสั่นอย่างอดไม่ได้ สุดท้ายได้แต่รำพึงเบา ๆ บางทีตัวเองอาจจะคิดมากไป คนอย่างเจ้านายจะคิดเป็นอื่นกับจางซิ่วเอ๋อได้อย่างไร ที่เขาทำแบบนั้นล้วนเป็นเพราะได้จางซิ่วเอ๋อช่วยชีวิตไว้
ในเมื่อทั้งคู่มาถึงหมู่บ้านแล้วก็ต้องขึ้นเขา อย่างไรเสียก็ต้องไปล่าสัตว์ป่าเป็นค่าใช้จ่ายหลังจากนี้!
จางซิ่วเอ๋อเก็บทุกอย่างจนเรียบร้อยถึงเข้าไปนอน
รุ่งเช้า จางซิ่วเอ๋อก็ตื่นสายนิดหน่อย
จ
