บทที่ 178 โจรชั่วเข้าบ้าน
จางซิ่วเอ๋อนึกถึงความทรงจำสมัยก่อนแล้วมองหวังกลากเกลื้อน สีหน้าย่ำแย่ขึ้นมาทันที!
ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าพวกหวังกลากเกลื้อนมาบ้านตัวเองดึกดื่นแบบนี้ต้องการอะไร
ขณะนั้นคนทั้งหมดได้คลำทางไปยังตัวบ้านแล้ว
จางซิ่วเอ๋อร้อนใจขึ้นมาทันที
ชุนเถายังอยู่ในบ้านอยู่เลย!
ถ้าโดนคนพวกนี้ทำมิดีมิร้ายจริง ๆ! จะทำอย่างไร?
ขณะนั้นชายชุดเทาก็ดีดนิ้วเบา ๆ หินก้อนหนึ่งกระแทกใส่ศีรษะของหวังกลากเกลื้อน
หวังกลากเกลื้อนเจ็บจนต้องลูบศีรษะตัวเอง
เขายิงฟันเหลืองอ๋อยหันไปด่าเบา ๆ “ใครเป็นคนตีข้า!”
คนที่ตามหลังหวังกลากเกลื้อนฉายาหลัวสามสุนัขเอ่ยเสียงแผ่ว “พี่ใหญ่ พวกข้ากล้าตีพี่ที่ไหน!”
อู๋เฟิงเองก็รีบเสริม “ใช่แล้ว ๆ ต่อให้พวกเรากินดีเสือดาวเข้าไปก็ไม่กล้าตีพี่ใหญ่หรอกขอรับ!”
ในขณะที่คุยกันอยู่ หินอีกก้อนกระแทกใส่ศีรษะของหวังกลากเกลื้อน
ครั้งนี้ทุกคนเห็นหมดว่าหินร่วงลงมาจากศีรษะของหวังกลากเกลื้อน
อู๋เฟิงขี้กลัวสุด หน้าตาของเขาดูขาวซีด เวลานี้เขาเบิกดวงตาเล็กของตัวเองพูดอย่างหวาดผวา “เกิดอะไรขี้นกัน? พี่ใหญ่! ได้ข่าวว่าที่นี้เฮี้ยนมาก หรือพวกเราเจอกับของโสมมเข้าให้แล้ว?”
อู๋เฟิงพูดพลางมองไปรอบ ๆ ลานบ้าน
ในลานบ้านเงียบกริบ ไร้ซึ่งผู้คน
หวังกลากเกลื้อนทำใจกล้าขึ้นมา เขาแค่นเสียง “ไอ้คนขี้ขลาด! มิน่าล่ะเจ้าถึงไม่เอาไหน! เฮี้ยนอะไรกัน? ขนาดเด็กผู้หญิงสองคนยังกล้าอยู่ที่นี่ เราสามคนจะต้องกลัวรึไง
