้ว ในใจของจางอวี่หมินคิดว่าหลีฮวาเป็นคนไม่เอาอ่าว
ว่ากันตามตรงทั้งคู่ไม่ได้เป็นคู่แข่งกัน แต่นั่นก็ไม่เป็นอุปสรรคให้สองคนนี้ไม่ชอบหน้ากัน
สาวสวยในหมู่บ้านมีไม่มาก ซึ่งหลีฮวาและจางอวี่หมินถือว่าเป็นสาวสวยกันทั้งคู่
จางอวี่หมินมองหลีฮวาตั้งแต่หัวจรดเท้า หลีฮวาในตอนนี้ผอมกว่าเดิมและดูโทรมกว่าเดิม กลับให้ความรู้สึกบอบบางอ้อนแอ้น
หลีฮวาสวมชุดกระโปรงสีชมพูกลีบบัว ปักพลอยสีเขียวประณีต แค่การแต่งตัวก็ข่มจางอวี่หมินได้แล้ว
จางอวี่หมินคิดอย่างคับแค้นในใจ แล้วอย่างไรล่ะ! ต่อให้ใส่เสื้อผ้าดี ๆ กินอาหารดี ๆ ก็ได้แค่แต่งงานกับสวี่อวิ๋นซาน! ที่ตลกที่สุดคือตอนนี้สวี่อวิ๋นซานไม่ต้องการนางแล้ว!
พอคิดได้แบบนี้ใจของจางอวี่หมินก็สมดุลขึ้น ผยองขึ้นกว่าเดิมอีกต่างหาก
นางมองหลีฮวาอย่างสงสาร “เจ้ามาหาข้ามีอะไร?”
หลีฮวายิ้มหวาน “ไม่มีอะไร ข้าแค่อยากเข้ามาทักทายเจ้า”
จางอวี่หมินระแวงทันที “เมื่อก่อนเจ้าไม่เคยทักทายข้า”
หลีฮวามองจางอวี่หมินพลางกล่าว “เมื่อก่อน เมื่อก่อนข้าเข้าใจเจ้าผิด เพราะพี่อวิ๋นซานชอบแอบไปบ้านพวกเจ้า ข้านึกว่า…..”
หลีฮวาชะงัก หัวเราะเฝื่อนและเอ่ยขึ้น “ไม่เคยคิดเลยว่าจะเป็นนังชั้นต่ำจางซิ่วเอ๋อ!”
พูดถึงคำว่านังชั้นต่ำ หลีฮวากัดฟันเบา ๆ ฟังจากน้ำเสียงแล้วออกจะเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน
จางอวี่หมินใจกระตุก สีหน้าอึมครึม
มิน่าล่ะทำไมหลีฮวาถึงสงสัยว่าตัวเองจะมีสัมพันธ์กับสวี่อวิ๋นซาน ที่ไหนได้จางซิ่ว
