บทที่ 174 สิ่งที่คิด
“แต่น่าเสียดาย ถ้าคุณชายฉินคบอยู่กับจางซิ่วเอ๋อ…….” พูดมาถึงตรงนี้จางอวี่หมินทำหน้าเสียดาย
หลีฮวาเอ่ยขึ้นทันที “คุณชายฉินจะชอบจางซิ่วเอ๋อจริง ๆ ได้อย่างไร? ข้าว่าคุณชายฉินแค่อยากเล่นสนุกกับนางเท่านั้นล่ะ! สารรูปอย่างจางซิ่วเอ๋อ ข้าว่าต่อให้เป็นรองเท้าของคุณชายฉินนางยังไม่คู่ควรเลย!”
“ถ้าให้ข้าพูด จางซิ่วเอ๋อห่างชั้นกับเจ้าอยู่ไกลโข!” หลีฮวาพูดเกรี้ยวกราด
จางอวี่หมินได้ฟังก็แช่มชื่นหัวใจ
คำพูดของหลีฮวาช่างตรงใจนางจริง ๆ
แต่เพียงพริบตาเดียวจางอวี่หมินก็อารมณ์ไม่ดีอีกครั้ง ต่อให้เป็นเรื่องจริงแล้วอย่างไรล่ะ? คุณชายฉินก็ยังตาบอดไปชอบจางซิ่วเอ๋ออยู่ดีไม่ใช่เหรอ?
ไม่! นางไม่ยอมให้เรื่องแบบนี้ดำเนินต่อไปหรอก!
ความต้องการเอาชนะของจางอวี่หมินเพิ่มสูงขึ้นอีก
“อวี่หมิน ข้าเฝ้าเป็นเพื่อนเจ้าที่นี่ดีกว่าไหม? รอให้คุณชายฉินออกมาข้าจะไปพูดเรื่องที่จางซิ่วเอ๋อให้ท่าพี่ข้าให้คุณชายฉินฟังกับเจ้า ให้คุณชายฉินได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของจางซิ่วเอ๋อ! เขาอาจจะรู้สึกดีกับเจ้าก็ได้!” หลีฮวาพูดพร้อมยิ้มตาหยี
จางอวี่หมินได้ยินว่าหลีฮวาอยากพบคุณชายฉิน นางก็ระแวงขึ้นมา “เรื่องนี้ข้าพูดให้คุณชายฉินฟังก็พอ เจ้าไปพบคุณชายฉินทำไม?”
หลีฮวาเอ่ยขึ้น “ในเมื่อเจ้าไม่ต้องการความช่วยเหลือก็ไม่เป็นไร ข้าแค่อยากช่วยเจ้า ถ้าจางซิ่วเอ๋อพูดอะไรไว้ทำให้คุณชายฉินไม่เชื่อคำพูดเจ้าจะทำอย่างไร? ข้าเป็นเจ้าทุกข
