บทที่ 173 มิตรภาพระหว่างสตรีด้วยกัน
เฮอะ นางดีกว่าจางซิ่วเอ๋อนั่นไม่รู้ตั้งเท่าไหร่!
ก่อนหน้านี้คุณชายฉินต้องตาบอดแน่ ๆ ถึงได้ไปชอบจางซิ่วเอ๋อ!
บางทีอาจเป็นเพราะจางซิ่วเอ๋ออาศัยอยู่ในบ้านผีสิง จึงมีพวกผีสางนางไม้ช่วยหลอกล่อผู้ชายให้หลงใหลในตัวนาง!
ชั้นต่ำ! ชั้นต่ำจริง ๆ! นางต้องทำให้คุณชายฉินเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของจางซิ่วเอ๋อให้ได้! คนดี ๆ แบบคุณชายฉินจะไปพัวพันกับคนชั้นต่ำอย่างจางซิ่วเอ๋อได้อย่างไร?
ต่อให้คุณชายฉินชอบหญิงสาวในหมู่บ้านจริง ๆ …..
ก็ควรจะเป็นนางสิ….
จางอวี่หมินคิดไปสักพัก ในความโมโหจึงมีความเขินอายปนเปมาด้วย
เวลานี้จึงเดินอย่างมาดมั่นไปทางบ้านผีสิง
แต่พอมาถึงละแวกป่าผีสิง จางอวี่หมินก็นึกถึงเสื้อเปื้อนเลือดที่ตัวเองเคยเห็น ไม่กล้าก้าวเข้าไปอีกแม้แต่ครึ่งก้าว
นางวนเวียนอยู่ตรงนี้อย่างกระวนกระวาย
“อวี่หมิน ทำไมเจ้ามาอยู่ที่นี่ล่ะ?” เสียงใส ๆ เสียงหนึ่งดังมา
จางอวี่หมินหันไปมอง ก็เห็นหลีฮวาเดินออกมาจากด้านข้าง
จางอวี่หมินขมวดคิ้ว หลีฮวาไม่ค่อยถูกกับตนเท่าใดนัก ทำไมเวลานี้ถึงเป็นฝ่ายเข้ามาทักทายตนล่ะ?
เมื่อก่อนหลีฮวาระแวงนางแทบแย่ กลัวว่าเขาจะแย่งสวี่อวิ๋นซานไป! เฮอะ ไม่คิดบ้างว่านางหน้าตาดีขนาดนี้จะแต่งงานกับคนในหมู่บ้านได้อย่างไร? ต่อให้นางคิดว่าสวี่อวิ๋นซานเป็นคนไม่เลวก็จริง แต่ก็ไม่ได้คิดจะแต่งงานกับสวี่อวิ๋นซานสักหน่อย
มีแต่หลีฮวานั่นแหละที่ไม่เอาอ่าวแบบนั้น!
ใช่แล
