ข้าไปคุยด้วย
จางอวี่หมินยิ้มหวาน ไม่ตอบอะไร
แต่รอยยิ้มนี้ให้ความรู้สึกแตกต่างในสายตาคนอื่น หรือว่านี่จะเป็นญาติของตระกูลจางจริง ๆ?
สายตาที่ทุกคนมองจางอวี่หมินไม่เหมือนเดิม ตระกูลจางมีญาติร่ำรวยขนาดนี้เชียว
จางอวี่หมินรู้สึกอารมณ์ถูกเติมเต็ม อวดเบ่งอย่างพึงพอใจ
คุณชายฉินกลับมองจางซิ่วเอ๋อพลางเอ่ยขึ้น “ทำไม? ไม่เชิญข้าไปนั่งที่บ้านเจ้าหน่อยเหรอ?”
จางซิ่วเอ๋อที่ไม่รู้ว่าจะสู้หน้าคุณชายฉินอย่างไร พอได้ยินแบบนี้ก็ตกใจและถามเสียงตื่น “อะ….อะไรนะ? ท่านจะไปนั่งที่บ้านข้าเหรอ?”
คุณชายฉินคลี่ยิ้ม รอยยิ้มนี้จางซิ่วเอ๋อมองอย่างไรก็รู้สึกอึมครึมมีเลศนัย “ทำไม? ไม่ต้อนรับเหรอ?”
………………………………………………………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
เอานางแม่หลินไปเก็บสักทีเถอะพี่ชุดเขียว เห็นแล้วขัดลูกตาค่ะ
หลีฮวาลืมพี่อวิ๋นซานไปแล้วเหรอ ไหนบอกรักมากรักมายไงล่ะ เจอคนหล่อรวยเข้าก็ลืมเลยนะ
อยู่ดี ๆ ตาคุณชายเกิดอยากมาบ้านซิ่วเอ๋อซะงั้น นับเป็นโชคดีหรือโชคร้ายของซิ่วเอ๋อกันล่ะเนี่ย
ไหหม่า(海馬)
