องก็ใจเย็นลงแล้ว
จางซิ่วเอ๋อถอนหายใจ นางรู้ว่าจางชุนเถาเป็นห่วงซานหยามากไปหน่อย โกรธจนหัวหมุนถึงพูดไม่คิด
ถ้าวันนี้คนที่โดนรังแกไม่ใช่จางซานหยาแต่เป็นนาง นางเชื่อว่าจางชุนเถาก็ต้องร้อนใจแบบนี้เหมือนกัน
จางซิ่วเอ๋อเห็นจางชุนเถาใจเย็นลงแล้วจึงเอ่ยขึ้นเสียงนุ่ม “ข้ารู้ว่าเจ้าร้อนใจ แต่เจ้าผลีผลามไปหาแบบนี้มันแก้ปัญหาอะไรไม่ได้”
“พี่ แต่จะทำอย่างไรดีล่ะ? ข้าทนเห็นซานหยาโดนรังแกแบบนี้ไม่ได้จริง ๆ” จางชุนเถาพูดอย่างว้าวุ่น
………………………………………………………………………………………………………………………….
สารจากผู้แปล
ผู้แปลก็หัวร้อนอยากไปช่วยน้อง ๆ ทุบบ้านตระกูลจางเหมือนกันค่ะ แต่ก็ติดที่สังคมสมัยนั้นไม่เหมือนตอนนี้ มุทะลุไปจะกลายเป็นฝ่ายเสียเปรียบเอง ขอให้ได้แผนดี ๆ เด็ด ๆ ในการเด็ดหัวคนตระกูลจางนะคะ
ขออภัยอีกครั้งที่วันนี้มาช้า แปลตอนของวันนี้แล้วมันโมโห มันของขึ้น ต้องปรับอารมณ์ไปพักใหญ่ ๆ น่ะค่ะ
ไหหม่า(海馬)
