า
ไม่รู้ทำไม แค่แวบเดียวจางอวี่หมินกลับรู้สึกหวั่นใจ
จางอวี่หมินมองจางซานหยาอย่างพิจารณา มองไปมองมากลับเห็นเงาของจางซิ่วเอ๋อในตัวจางซานหยา คราวนี้เป็นเรื่องทันที จางอวี่หมินมีไฟสุมขึ้นมาในอก
ถ้าอีกหน่อยจางซานหยาควบคุมยากเหมือนจางซิ่วเอ๋อจะทำอย่างไร
ไม่ได้ จะปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นไม่ได้เด็ดขาด
ตอนนั้นต้องเป็นเพราะตัวเองไม่ได้จับจางซิ่วเอ่อให้อยู่หมัด ถึงปล่อยให้จางซิ่วเอ๋อกำเริบสืบสานขึ้นมา ตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด นางต้องจับจางซานหยาให้อยู่หมัด
ไม่อย่างนั้นทั้งสามพี่น้องก็คงเหยียบหัวนางกันหมดเลยน่ะสิ
จางอวี่หมินคิดได้ดังนั้น จึงใจร้ายกับจางซานหยาขึ้นมา
“จางซานหยา นังตัวขาดทุน เจ้าไม่ได้ยินที่ข้าพูดรึ” จางอวี่หมินถามอย่างเกรี้ยวกราด
จางซานหยาพยักหน้าและกล่าวด้วยเสียงราบเรียบ “ได้ยินแล้ว”
“ได้ยินแล้วยังไม่ยอมรับผิดอีก” จางอวี่หมินยิ้มเย็น
………………………………………………………………………………………………………………………..
สารจากผู้แปล
หิวเกี๊ยวเลย อยากกินบ้าง
นังอวี่หมินยังไม่เข็ดอีกนะ
ไหหม่า(海馬)
