ม่เปิด จางต้าหูก็จะอยู่เฝ้าอยู่แบบนี้แหละ
เรื่องโง่ ๆ แบบนี้จางต้าหูทำได้แน่นอน
จางซิ่วเอ๋อจึงเข้าห้องหยิบตะกร้าไผ่ออกมา ใส่กับข้าวรวมถึงหมั่นโถวที่ตัวเองเพิ่งนึ่งในตอนเที่ยงเข้าไปในตะกร้า ก่อนจะคลุมผ้าสีน้ำเงินไว้ด้านบนและเอ่ยเสียงเบา “ขอโทษด้วยนะเจ้าคะท่านอาจ้าว”
บัณฑิตจ้าวตั้งใจจะไปอยู่แล้ว เวลาแบบนี้ก็ไม่โกรธจางซิ่วเอ๋อ เขาพูดยิ้ม ๆ “ไม่เป็นไร ข้าก็ว่าจะเอากลับไปกินเหมือนกัน”
ที่จริงเขาเกือบอิ่มแล้ว แต่กลัวว่าถ้าตัวเองไม่รับไว้ จางซิ่วเอ๋อจะคิดมากว่าเขาโกรธ จึงรับไว้พลางบอก
จางซิ่วเอ๋อกระซิบกระซาบอะไรอีกนิดหน่อย บัณฑิตจ้าวก็พยักหน้า
…………………………………………………………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
เตรียมสับอิพ่อเลยค่ะซิ่วเอ๋อ เอาให้กลับไปมือเปล่าเลย
ไหหม่า(海馬)
