ยวก ที่มีกับข้าวแค่อย่างเดียวเพราะพริกหยวกที่จางซิ่วเอ๋อนำกลับมาจากตระกูลโจวทำท่าจะเน่าเสีย จางซิ่วเอ๋อเลยคิดว่าต้องรีบกินให้หมด
ไม่อย่างนั้นถ้าต้องทิ้งคงน่าเสียดายแย่ มันไม่ได้มีมูลค่ามากมายหรอก แต่อย่างไรก็เป็นน้ำใจจากแม่เฒ่าโจว ถ้าทิ้งทั้งแบบนี้นางคงรู้สึกผิดแน่ ๆ
กับข้าวมีแค่อย่างเดียวก็จริง แต่ทำในปริมาณมาก!
พริกหยวกกับเนื้ออย่างละครึ่งผัดด้วยกัน ไม่ต้องให้พูดว่าอร่อยขนาดไหน
เพิ่งกินข้าวไปได้ไม่กี่คำก็ได้ยินเสียงเคาะประตู
สถานที่อย่างบ้านของจางซิ่วเอ๋อมักไม่มีใครมา บัดนี้นางถึงกับหน้าตามืดครึ้มเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู
พอนึกถึงที่จางซานหยาบอก นางก็รู้ได้ทันทีว่าใครมาหา
และโชคดีที่บ้านผีสิงมีรั้วเป็นกำแพง ไม่เหมือนกับรั้วที่มองเห็นด้านในเหมือนในหมู่บ้าน
บัณฑิตจ้าวมองจางซิ่วเอ๋อ แววตาสงสัย
ไม่รู้ว่าใครกันที่มา
เขามาปรากฏตัวที่บ้านจางซิ่วเอ๋อแบบนี้ ต่อให้เขารู้ว่าไม่มีอะไร แต่ก็ต้องมีคนเอาไปนินทา ถ้ากลายเป็นว่าไปกระทบจางซิ่วเอ๋อคงจะไม่ดี
จางซิ่วเอ๋อรู้ว่าบัณฑิตจ้าวคิดอะไร และรู้ว่าถ้าคนด้านนอกนั่นคือจางต้าหูจริง ๆ ข้าวมื้อนี้ก็อย่าหวังจะได้กิน
ถ้าโดนล้มโต๊ะอีก บัณฑิตจ้าวจะกินอะไร?
ขณะกำลังคิดอยู่ก็มีเสียงเรียกจากด้านนอก “ซิ่วเอ๋อ! ซิ่วเอ๋อ! เจ้าอยู่บ้านใช่ไหม? ข้าเห็นปล่องควันบ้านเจ้ามีควันลอยโขมงอยู่!”
จางซิ่วเอ๋อรู้ว่าวันนี้ไม่เปิดประตูเห็นทีจะไม่ได้ ตามนิสัยจางต้าหู ถ้าตัวเองไ
