ม่ใช่แค่กินอิ่มแต่กินดีด้วย พวกเขาพอใจมากแล้ว
ส่วนมื้อเช้าแค่เอาเงินไปซื้อข้าวหยาบมาทำข้าวต้มก็พอ
หลังจากกินข้าวที่บ้านจางซิ่วเอ๋อไปสองครั้ง จ้าวเอ้อร์หลางรู้สึกว่าเดี๋ยวนี้มีแรงทำงานขึ้น
จากนั้นจ้าวเอ้อร์หลางจึงพาจางซานหยาขึ้นเขาไปขุดผักและผ่าฟืน
มีจ้าวเอ้อร์หลางช่วยแบ่งเบาภาระ จางซานหยาก็ไม่รู้สึกว่าตัดหญ้าและขุดผักเหนื่อยขนาดนั้นแล้ว กลับค่อย ๆ ทำได้ ด้วยเหตุนี้ ทั้งสองทำทุกอย่างเสร็จในเวลาเกือบเที่ยง
เมื่อมาถึงละแวกบ้านผีสิง จ้าวเอ้อร์หลางก็ได้กลิ่นผัดเนื้อ
“เอ้อร์หลาง ซานหยา พวกเจ้ากลับมาแล้วเหรอ ไปตามท่านอาจ้าวมาเร็ว ได้เวลากินข้าวเที่ยงแล้ว” จางซิ่วเอ๋อบอกยิ้ม ๆ
เดี๋ยวนี้จ้าวเอ้อร์หลางไม่ทำท่าบอกปัดแล้ว มันเป็นเรื่องที่ตกลงกันไว้ ไม่มีอะไรที่เขาต้องมาเสแสร้ง
ไม่นานนักบัณฑิตจ้าวก็มา
ตอนนี้สีหน้าบัณฑิตจ้าวดีขึ้นกว่าก่อนมาก
ก่อนหน้านี้บัณฑิตจ้าวแทบจะเหลือเพียงครึ่งชีวิต หนึ่งคือป่วยหนักจริง ๆ ส่วนเรื่องที่สอง? เขาอดอยากจริง ๆ
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น คนแข็งแรงดีถ้าไม่ให้ข้าวกินก็อดอาหารจนอ่อนแอลงได้! ไม่ต้องพูดถึงบัณฑิตจ้าวที่สุขภาพไม่ดีเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว!
บัณฑิตจ้าวยังไม่ค่อยอยากกินกับข้าวร่วมจานกับผู้อื่นเท่าใดนัก จางซิ่วเอ๋อจึงแยกใส่อีกจานและวางไว้ข้างบัณฑิตจ้าว
แบบนี้จะได้ให้บัณฑิตจ้าวกินเยอะ ๆ ด้วย
บัณฑิตจ้าวมองเนื้อติดมันลายสวยแล้วซาบซึ้งใจเหลือเกิน
วันนี้กินเนื้อผัดพริกห