จะไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่นางเห็นนิสัยล้ำค่าจากตัวเด็กคนนี้
จางซิ่วเอ๋อกินข้าวต้มหอมกรุ่นเข้าไปคำหนึ่งแล้วจึงใช้ตะเกียบคีบไข่ขึ้นมากัดกิน
ไข่ไก่บ้านที่ต้มเองมีขนาดใหญ่กว่าไข่ไก่ป่า และมีรสชาติโอชะอย่างยิ่ง
เมื่อก่อนจางซิ่วเอ๋อเคยได้กินไข่ไก่ที่บ้านตระกูลจางเหมือนกัน แต่เป็นไข่ไก่ดิบที่แอบกิน อย่าให้พูดเลยว่ารสชาติแย่ขนาดไหน
กระทั่งหลังจากนั้นเวลาจางซิ่วเอ๋อนึกถึงไข่ไก่แบบนี้ก็จะหงุดหงิดใจ ที่บ้านจึงไม่เคยซื้อของกินจำพวกไข่
นางเคยกินไข่ไก่ป่าครั้งหนึ่ง ทว่าตอนนั้นนางหิวจนแทบบ้า มันจึงไม่ได้ช่วยบรรเทาปมในใจของนางที่เคยกินไข่ดิบมาก่อนเลยสักนิด
ครั้งนี้ได้กินไข่ต้มดี ๆ แล้ว จางซิ่วเอ๋อจึงรู้สึกได้ว่าไข่ไก่ของยุคโบราณอร่อยจริง ๆ
ถึงแม้จะมีขนาดเล็ก แต่มันก็มีไข่ขาวเด้งแน่นอุดมด้วยรสชาติ ส่วนไข่แดงก็เป็นสีเหลืองอร่าม อย่าให้พูดเลยว่ารสชาติดีขนาดไหน
จางซิ่วเอ๋อจึงคิดว่าตัวเองควรซื้อไข่ไก่บ้าง
อย่างน้อยจะได้เพิ่มไข่ในอาหารเช้าให้ทุกคน แถมไข่ไก่เป็นของที่ซ่อนได้ง่าย เหมาะจะเก็บให้แม่โจว
สามพี่น้องกินข้าวเสร็จแล้วรออีกพักหนึ่งจ้าวเอ้อร์หลางถึงมาหา
ไม่ใช่ว่าจ้าวเอ้อร์หลางขี้เกียจถึงเพิ่งโผล่มาหรอก
แต่เพราะจ้าวเอ้อร์หลางอยากรอให้พวกจางซิ่วเอ๋อกินข้าวเช้าให้เสร็จก่อนแล้วค่อยมา ไม่อย่างนั้นถ้ามาแล้วจางซิ่วเอ๋อต้องเรียกเขาให้กินข้าวแน่ ๆ
ตอนนี้เขาได้กินข้าวที่บ้านจางซิ่วเอ๋อทั้งมื้อเที่ยงและมื้อเย็น ไ
