บางทีอาจจะดี หรือคลอดออกมาเป็นลูกชายก็ยังดี ถ้าเป็นเด็กผู้หญิง…..
แม่โจวคิดต่อแล้วก็ทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้
ขณะที่แม่โจวนั่งเสียใจอยู่ตรงนี้ คนอื่น ๆ ก็กินข้าวกันแล้ว
จางต้าเหอ แม่เถา สือโถว รวมถึงแม่เฒ่าจาง จางอวี่หมินและจางต้าหูมาร่วมโต๊ะอาหารกันหมด
จางอวี่หมินเปลี่ยนไปใส่ชุดผ้าหยาบ เสื้อดี ๆ เพียงสองตัวที่นางมีขาดหมดแล้วในวันนี้ รู้สึกปวดใจเป็นอย่างมาก
วันนี้แม่เถาเป็นคนทำกับข้าว ปกติแม่โจวเป็นคนทำ
แต่วันนี้แม่โจวถูกส่งไปซักผ้า แม่เถาจึงต้องทำ
แม่เถาทำมันฝรั่งตุ๋นถั่วฝักยาว มีน้ำมันหมูลอยเจิ่งเป็นชั้น ดูเลี่ยนเหลือประมาณ
แม่เฒ่าจางเห็นแล้วสีหน้าเย็นเยียบ วันนี้นางหงุดหงิดอยู่แล้ว จึงหาเรื่องระบายอารมณ์ “อยากตายรึไง! ใส่น้ำมันมากขนาดนี้!”
จางอวี่หมินที่มองน้ำมันในชามกับข้าวกลับเอ่ยด้วยสายตาเป็นประกาย “ข้าจะกินเป็นน้ำแกง”
พูดเสร็จนางก็ยกชามขึ้น เทน้ำแกงในชามกับข้าวใส่ถ้วยตัวเองโดยไม่สนว่ายังปวดแขนอยู่ ก่อนบิหมั่นโถวออกและกินกับน้ำแกง
แม่เถามองจางอวี่หมินอย่างดูแคลน นี่จะดื่มน้ำมันหรืออย่างไร?
แต่ถึงแม่เถาจะคิดแบบนั้น ตอนนี้นางก็เติมน้ำแกงให้ทั้งจางต้าเหอและสือโถว ในชามกับข้าวไม่เหลือน้ำมันแล้ว กับข้าวที่เหลือจึงไม่เลี่ยนเท่าตอนแรก
แม่เถาเห็นสือโถวกินอย่างเอร็ดอร่อย จึงไม่สนใจฟังเสียงด่าของแม่เฒ่าจาง
ปีทั้งปีแทบไม่ได้กินอะไรมัน ๆ เลย สือโถวหิวจนผอมหมดแล้ว…..
ถ้าแม่เถากล้าพูดคำนี้ออก
