บทที่ 135 เรื่องวุ่นยามซื้อเหล้า
บัณฑิตจ้าวเองก็กล่าวยิ้ม ๆ “ข้าเองร่างกายอ่อนแอ ดื่มเหล้าไม่ได้เช่นกัน……”
จางซิ่วเอ๋อไม่คิดจะปล่อยผ่าน จึงหันไปพูดกับจางชุนเถาด้วยรอยยิ้ม “ชุนเถา เจ้าไปซื้อเหล้าที่ร้านขายของชำในหมู่บ้านมาให้หน่อย”
ร้านขายของชำในหมู่บ้านเป็นร้านของแม่ม่ายหลิว
ถ้าไม่จำเป็นจริง ๆ จางซิ่วเอ๋อไม่คิดจะไปซื้อเหล้าที่นี่หรอก
วันนี้ไม่ได้ซื้อเหล้าตั้งแต่ตอนอยู่ในเมืองเพราะนางมัวแต่อยากกลับไว ๆ
ถึงแม่ม่ายหลิวจะน่ารังเกียจ แต่แค่ซื้อเหล้าไม่ได้ทำอะไรผิดนี่? จะผลักไสลูกค้าหรือไร?
จางชุนเถาพยักหน้าก่อนจะออกไป
นางไม่ได้ขอเงินจางซิ่วเอ๋อ เพราะนางเองมีเงินติดตัวอยู่ไม่น้อย อย่างไรเสียตอนที่จางซิ่วเอ๋อได้เงินมาจะแบ่งให้นางด้วยส่วนหนึ่ง
เรื่องนี้จางชุนเถารู้สึกผิดมาก ๆ
นางไม่ได้ทำอะไรเลย แต่พี่สาวยังให้เงินนางอีก
ตอนนี้มีเรื่องต้องใช้เงิน จางชุนเถาต้องพุ่งชนสุดตัวอยู่แล้ว
บ้านแม่ม่ายหลิวอยู่ข้าง ๆ ต้นหวายฉู่ใหญ่ ตอนจางชุนเถาไปถึงมองปราดเดียวก็เห็นแม่ม่ายหลิวที่ยืนพิงต้นหวายฉู่ให้ท่าอยู่ “เอาเหล้ามาให้ข้าไหหนึ่ง”
ตอนแรกแม่ม่ายหลิวไม่เห็นจางชุนเถา จู่ ๆ โดนจางชุนเถาเรียกจึงชะงักเล็กน้อย ก่อนจะกลอกตาไปมาพลางยักคิ้วหลิ่วตา…..
แม่ม่ายหลิวเป็นคนแบบนี้แหละ บริหารเสน่ห์แบบนี้จนเหมือนเป็นเรื่องปกติไปแล้ว
จางชุนเถาเห็นอย่างนั้นต้องสะดุ้ง นึกรังเกียจในใจ แต่นางก็ไม่ได้แสดงออกมา
แม่ม่ายหลิวเห็น
