ว่าเป็นน้องสาวของจางซิ่วเอ๋อจึงไม่พอใจขึ้นมา แต่พอคิดได้ว่านางมาซื้อเหล้า นางก็ผลักไสลูกค้าไม่ลงจริง ๆ
แม่ม่ายหลิวพาจางชุนเถาเดินเข้าไปในลานบ้าน
ที่บอกว่าเป็นร้านขายของชำ ความจริงก็แค่ที่กักตุนของที่ใช้บ่อยไว้ในบ้าน
อย่างเช่นพวกข้าวสวย เหล้า ชา และของจำพวกลูกอมเมล็ดทานตะวัน รวม ๆ แล้วมีไม่กี่อย่าง
คนในหมู่บ้านอยู่กันอย่างประหยัด ซื้อของพวกนี้ในเมืองถูกกว่าซื้อกับแม่ม่ายหลิวเสียอีก ถ้าไม่ได้รีบใช้จริง ๆ ใครจะซื้อกับแม่ม่ายหลิว?
แน่นอนว่าแม่ม่ายหลิวใช่ว่าจะขายไม่ได้เลย
อย่างพวกผู้ชายที่เข้าออกบ้านแม่ม่ายหลิวบ่อย ๆ มักจะมาโดยอ้างว่าซื้อของ
แต่อย่างไรเสียก็เปิดร้านทำการค้าขายอยู่แล้ว แม่ม่ายหลิวไม่พลาดโอกาสหาเงินหรอก
“เหล้าไหนี้รวมไหด้วย 50 เหรียญ” แม่ม่ายหลิวบอก
จางชุนเถาพูดอย่างไม่พอใจ “ท่านป้าหลิว ทำไมเหล้าของท่านแพงกว่าปกติล่ะ? ข้าได้ยินมาว่าคนอื่นซื้อในราคา 40 เหรียญนะ?”
แม่ม่ายหลิวได้ยินแล้วหน้าเสีย นางมองค้อนจางชุนเถา
นางไม่ได้โกรธเพราะจางชุนเถารู้ว่านางขายให้คนอื่นถูกกว่า
แต่จางชุนเถาเรียกนางว่าท่านป้า!
ท่านป้าบ้านเจ้าสิ!
แม่ม่ายหลิวเห็นจางชุนเถาแล้วพลันนึกไปถึงจางซิ่วเอ๋อ สีหน้าไม่สู้ดีเข้าไปใหญ่
หรือที่ท่านหมอเมิ่งชอบจางซิ่วเอ๋อเพราะจางซิ่วเอ๋อสาวกว่าตัวเอง?
แต่สภาพผอมแห้งของจางซิ่วเอ๋อ นอกจากอายุน้อยแล้วมีอะไรดีบ้าง?
แต่อายุน้อยก็ถือเป็นข้อได้เปรียบสุด ๆ แล้ว……
แม่ม่ายหลิวโด
