๋อกับจางชุนเถาถ้าไม่มีอะไรคงไม่ดื่มเหล้าหรอก?
แถมใจกว้างซื้อไปทั้งไห!
นี่มันหมายความว่าอะไร?
หมายความว่าบ้านจางซิ่วเอ๋อมีผู้ชาย!
ตอนนี้ต้องกินเหล้ากับผู้ชายอยู่แน่ ๆ!
แต่ผู้ชายคนนั้นคือใครล่ะ?
คำตอบหนึ่งพุ่งออกมา……
แม่ม่ายหลิวเศร้าใจขึ้นมาทันที กัดฟันแน่น “นังจางซิ่วเอ๋อเดนตาย! นังแพศยา! เจ้าก็แค่สาวกว่า! กลับคิดจะเหยียบขึ้นไปบนตัวข้า! ข้าจะทำให้เจ้าเสียใจ!”
จางชุนเถาซื้อเหล้ากลับมา
ท่านหมอเมิ่งเขินนิดหน่อย “ซิ่วเอ๋อ ถ้าเจ้ากระตือรือร้นขนาดนี้วันหลังข้าไม่กล้ามาแล้วนะ”
จางซิ่วเอ๋อเอ่ยยิ้ม ๆ “ท่านอาพูดอะไรกัน ข้ากลัวว่าข้ายังกระตือรือร้นไม่พอแล้ววันหลังท่านจะไม่อยากมาแล้วมากกว่าเจ้าคะ”
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าท่านหมอเมิ่งจิตใจดีและมีมารยาท เป็นคนที่ควรคบหา
จางซิ่วเอ๋อไม่ใช่คนโบราณแต่ดั้งเดิม ไม่รู้สึกว่าผู้หญิงไม่ควรเป็นเพื่อนกับผู้ชาย แต่จางซิ่วเอ๋อไม่ได้โง่ และรู้ว่าต่อให้ตัวเองไม่คิดมากก็ควรมีขอบเขต
จางซิ่วเอ๋อรินเหล้าให้ท่านหมอเมิ่ง และมองบัณฑิตจ้าว
ในตอนที่จางซิ่วเอ๋อกำลังลังเล ท่านหมอเมิ่งกล่าวขึ้น “ดื่มน้อย ๆ จำไว้ว่าอย่าโลภ มีประโยชน์ต่อร่างกาย”
ในเมื่อท่านหมอเมิ่งพูดแล้ว บัณฑิตจ้าวย่อมไม่ปฏิเสธ ส่วนจางซิ่วเอ๋อไร้ข้อกังขา จึงรินเหล้าให้บัณฑิตจ้าว
รอจนกินอิ่มกันหมด ท่านหมอเมิ่งก็จะกลับ
เขาอยู่ที่นี่ทั้งวันไม่รู้ว่ามีคนไปตามหาเขาตั้งเท่าไหร่ คนเป็นหมอมีจิตใจห่วงใยดั่งบุพการี ท่านห
