ด้งฟูกว่ามาก และเมล็ดข้าวแต่ละเม็ดไม่เหนียวติดกัน
เอาเป็นว่ามีดีกันคนละอย่าง
จางซิ่วเอ๋อคิดว่าอร่อยทั้งสองแบบ ที่เลือกทำวิธีนี้ก็เพื่อประหยัดเวลา
นางนำขาหมูที่ชำแหละเสร็จแล้วไปผัดอย่างช่ำชอง ไม่ลืมใส่น้ำตาลตอนผัดเพื่อเพิ่มสี
สุดท้ายเติมน้ำและวางข้าวไว้ด้านบน ปิดฝาหม้อ รอแค่ให้สุก
ระหว่างนี้จางซิ่วเอ๋อเตรียมถั่วฝักยาวไว้พร้อม
ไม่นานนักในลานบ้านก็มีกลิ่นหอมหวานของข้าวโชยออกมา และมีกลิ่นของเนื้อด้วย สองกลิ่นนี้ปนอยู่ด้วยกันไม่ต้องพูดถึงว่าจะชวนน้ำลายสอขนาดไหน
รอจนทั้งข้าวและขาหมูสุก จางซิ่วเอ๋อก็ใช้หม้อที่ทำขาหมูน้ำแดงตุ๋นถั่วฝักยาวต่อ
และในเวลานั้นเอง จ้าวเอ้อร์หลางก็พยุงบัณฑิตจ้าวค่อย ๆ เดินเข้ามา
ที่จริงบัณฑิตจ้าวไม่อยากมาเลย แต่เขาคิดว่าต่อให้ตัวเองไม่ไปจางซิ่วเอ๋อก็ต้องฝากของกินมาให้เขาอยู่ดี สู้ไปดูเสียเองดีกว่า ไม่อย่างนั้นจะดูเหมือนเขาเป็นเฉกเช่นเดียวกับคนอื่น ๆ ในหมู่บ้านที่กลัวบ้านผีสิงและกลัวจางซิ่วเอ๋อ
เรื่องที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านวันนี้บัณฑิตจ้าวฟังจากจ้าวเอ้อร์หลางมาแล้ว วันนี้เขามาเพราะอยากให้จางซิ่วเอ๋อรู้ว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะกลัวบ้านผีสิงหลังนี้ หรือแม้กระทั่งทำตัวเหินห่างกับนาง
ส่วนเรื่องที่จางซิ่วเอ๋อเป็นแม่ม่าย ส่วนเขาเป็นพ่อม่าย บัณฑิตจ้าวไม่ได้คิดอะไรมาก
เขารู้สึกว่าร่างที่ใกล้แตกสลายของตัวเองไม่มีผลกระทบอะไรกับจางซิ่วเอ๋อหรอก อีกอย่างเขาก็มองจางซิ่วเอ๋อเหมือนลูกเหมื
