บทที่ 108 เปิดโปง
“น่ากลัวเกินไปแล้ว! ข้าคิดอยู่นานแล้วว่าจางซิ่วเอ๋อเป็นคนอัปมงคล คิดไม่ถึงว่าตอนนี้นางโดนผีสิงด้วย นี่ถ้านางถูกผีหลอกใช้ให้ออกมาทำร้ายคนอื่นจะทำอย่างไร?”
“ครึ่งเซียน! ท่านต้องจัดการให้พวกเรานะ! ช่วยกำจัดผีที่สิงจางซิ่วเอ๋อด้วย!”
หูครึ่งเซียนเก็บดาบไม้ท้อของตัวเองและยืนเอามือไพล่หลัง มืออีกข้างลูบเคราแพะตัวเอง พูดด้วยสีหน้ามีนัยยะลึกล้ำ “ทุกท่าน อย่าเพิ่งตื่นตระหนก……”
“ตอนนี้อยู่ที่ว่าจางซิ่วเอ๋อจะเลือกอย่างไรแล้ว ถ้าจะไล่ผีเดี๋ยวนี้เลย หลังจากนี้วิญญาณร้ายนั่นจะสิงเพียงจางซิ่วเอ๋อ ขอแค่หลังจากนี้พวกเจ้าไม่ข้องแวะกับจางซิ่วเอ๋อ วิญญาณร้ายก็จะไม่ทำร้ายพวกเจ้า” หูครึ่งเซียนกล่าว
จากนั้นเขากล่าวยิ้ม ๆ “ถ้าให้ข้าไปไล่ผีที่บ้านผีสิง หลังจากนี้จางซิ่วเอ๋อจะเหมือนคนปกติ รับรองได้ว่าหมู่บ้านชิงสือของพวกเจ้าจะไม่มีสิ่งโสมม!”
จางซิ่วเอ๋อโกรธจนแทบหัวเราะ หูครึ่งเซียนกำลังบีบคั้นให้นางต้องจ่ายตำลึงเงิน
แต่จะให้นางเอาเงินออกมางั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ!
จางซิ่วเอ๋อมองกระเป๋าที่หูครึ่งเซียนวางบนพื้น ในนั้นมียันต์เหลืองโผล่แลบออกมา 3-4 แผ่น นางแค่นเสียงพลางคว้ายันต์เหล่านั้นมาอย่างฉับไว
หูครึ่งเซียนตะคอกทันที “เจ้าทำอะไร! วางลงเดี๋ยวนี้!”
จางซิ่วเอ๋อไม่สนหูครึ่งเซียน หากิ่งไม้ที่พื้นมากิ่งหนึ่งและแทงยันต์เหลืองอย่างรวดเร็ว
กระดาษยันต์ไฟลุกพรึ่บ
ทุกคนเห็นภาพแบบนี้แล้วต้องอึ้ง “ตายจริง จา
