ยื่นให้จางซิ่วเอ๋อ “พวกเจ้าเอาไปแบ่งกัน พวกเจ้ายังไม่ได้ของรับขวัญกันเลย”
จางชุนเถาได้ยินแล้วดีใจจนลืมทุกอย่าง รีบลากจางซิ่วเอ๋อออกไป
“พี่ ป้าสะใภ้ใหญ่เราเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยนะ เมื่อก่อนอย่าว่าแต่เอาของให้เราเลย แค่เรากินข้าวเยอะไปคำเดียวยังด่าไปครึ่งค่อนวัน!” จางชุนเถาบอกเสียงต่ำ
จางซิ่วเอ๋อมองแถบผ้าหลากสีในมือแล้วถอนหายใจ “ป้าสะใภ้ใหญ่เป็นคนไม่เลว นางขี้งกไปบ้างก็เพราะชีวิตบีบคั้นให้เป็นแบบนั้น อีกหน่อยเราก็ต้องมีมารยาทกับนางให้มากหน่อย”
“นางไม่ด่าข้าไม่ถากถางข้า ข้ามีมารยาทกับนางอยู่แล้ว!” ชุนเถาบอกยิ้ม ๆ
………………………………
