บทที่ 95 คนอย่างหยางชุ่ยฮวา
ที่หยางชุ่ยฮวาร้ายกาจแบบนี้ใช่ว่าไม่มีเหตุผล ใครใช้ให้ความเป็นอยู่ของตระกูลโจวยากจนแร้นแค้นล่ะ?
ถึงแม้เมื่อก่อนแม่โจวจะไม่พอใจหยางชุ่ยฮวาบ้าง แต่ในใจนางไม่เคยโทษหยางชุ่ยฮวา
ถึงหยางชุ่ยฮวาจะโอหังไปบ้างตอนมาอยู่ในตระกูลโจว แต่นางทำทุกอย่างเพื่อตระกูลโจวเสมอ ชีวิตคนตระกูลโจวที่อยู่กันแบบแทบไม่พอกินก็ไม่ใช่เพราะหยางชุ่ยฮวา หากไม่มีหยางชุ่ยฮวาคอยจัดการสิ่งต่าง ๆ ทั้งนอกบ้านในบ้าน ทุ่มเทแรงกายตัวเองราวกับบุรุษผู้หนึ่ง ตระกูลโจวคงอยู่ไม่ได้ถึงวันนี้
ทุกครั้งที่แม่โจวกลับมา นางแทบไม่เคยเอาอะไรมาด้วยเลย มาอยู่บ้านตระกูลโจวผู้เดียวยังไม่เท่าไรนัก เพราะฟืนอุ่นเตียงไม่ได้เปลืองเงินอะไรมากมาย แต่ถ้านางพาลูกเต้ามาอยู่กินเปล่า ๆ ที่ตระกูลโจวด้วย หยางชุ่ยฮวาไม่ทนแน่นอนแม่โจวก็รู้เรื่องนี้ เวลานางกลับมาแต่ละครั้งแม่เฒ่าโจวมักจะนำของดี ๆ มาให้นางกิน แต่ถ้านางกิน คนตระกูลโจวก็ต้องอดและทนหิวหลายปีมานี้นางจึงไม่ได้ผ่านเข้าประตูบ้าน ถึงจะพูดไม่ได้ว่าไม่โกรธเคืองหยางชุ่ยฮวาเลยสักนิด แต่พอไตร่ตรองดี ๆ นางก็เข้าใจดีว่าตัวเองไม่อาจเป็นที่พึ่งอะไรให้ที่บ้านได้ รู้สึกผิดอยู่เต็มอกเหมือนกันแม่โจวเป็นคนดีต่อทุกคน นิสัยอ่อนแออยู่แล้ว พอได้ยินแม่เฒ่าโจวพูดแบบนี้ จะโทษหยางชุ่ยฮวาอีกได้อย่างไรกัน?แม่โจวเอ่ยขึ้น “ท่านแม่ ข้าเข้าใจที่ท่านพูดเจ้าค่ะ พี่สะใภ้เป็นคนดี”พูดมาถึงตรงนี้ แม่โจวคล้
