บทที่ 88 หมู่บ้านโกวจือ
เห็นปกติจางชุนเถาขี้งกแบบนั้น แต่ถึงเวลาต้องใช้เงินกลับไม่คิดมากเลยสักนิด
เพียงแค่เรื่องซื้อเนื้อ พวกนางก็ซื้อมาถึง 10 ชั่งด้วยกัน แล้วยังซื้อกระดูกหมูมาครึ่งชั่ง
พ่อค้าซุนถือเป็นสหายเก่าแก่ของพวกนางไปแล้ว จึงยกหัวใจหมู ปอดหมู รวมถึงไตหมูให้พวกนางทั้งหมด
จางซิ่วเอ๋อนั้นชอบกินลำไส้หมูมาก แต่ครั้งนี้กลับไม่ได้เอาไปด้วย ถ้าหิ้วของแบบนี้ไปบ้านท่านยายคงไม่มีใครยอมให้เกลือและแป้งมาล้างไส้แน่
หลังซื้อเนื้อเสร็จ จางซิ่วเอ๋อก็ฝากเนื้อไว้ที่พ่อค้าซุนก่อน แล้วตรงไปที่แผงขายหมั่นโถว ห่อหมั่วโถวอีก 100 ลูก
ถ้าไม่ใช่เพราะจางซิ่วเอ๋อซื้อหมั่นโถวหมดแผงแล้ว นางคงซื้อเยอะกว่านี้อีก
จางชุนเถาซื้อไข่ไก่อีก 50 ฟอง บวกแม่ไก่ 2 ตัว
ของพวกนี้รวม ๆ กันใช้ไป 4 ตำลึงเงิน
แม่โจวเห็นแล้วก็ปวดฟัน
สุดท้ายจางซิ่วเอ๋อจ้างรถลากในราคา 20 เหรียญ ลากทุกอย่างที่ตัวเองซื้อไปด้วย และบอกให้รถลากพาพวกเธอไปส่งที่หมูบ้านโกวจือ(คูน้ำ) ที่อยู่นอกตัวเมือง
ที่หมูบ้านนี้ชื่อโกวจือ เพราะว่ามันมีคูน้ำร่องลึกอยู่ตรงทางเข้าหมู่บ้าน ต้องผ่านเนินลาดชันที่ลงแล้วขึ้น
ทันทีที่รถของพวกจางซิ่วเอ๋อเข้ามาในหมู่บ้าน มันก็กลายเป็นจุดสนใจของคนทั้งหมู่บ้าน
น้อยครั้งนักที่หมู่บ้านตามป่าตามเขาในยุคโบราณจะมีคนนอกเข้ามา และทุกคนในหมู่บ้านต่างรู้จักกันหมด เมื่อมีคนไม่คุ้นหน้าเข้ามา ย่อมเป็นที่สนใจของทุกคนอยู่แล้ว
“เอ๊ะ พวกเขามา
