ุนเถาก็กำลังมองจางต้าหูเศร้า ๆ สายตาผิดหวังสุด ๆ
จางต้าหูเพิ่งสังเกตว่าในมือจางซานหยาอุ้มขาหมูไว้ เขามองขาหมูอย่างไม่อยากเชื่อ
พอมอง เขาก็มีสีหน้าผงะ
เขาก้มมองพื้น ก็เห็นอาหารที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น ดูก็รู้ว่าเป็นกับข้าวเนื้อหลายอย่าง…
จางต้าหูนิ่งค้างอยู่ตรงนั้น เขาคิดไม่ถึงเลยว่าแม่ลูกสี่คนอยู่ดีกินดีขนาดนี้ที่นี่
จางซิ่วเอ๋อหัวเราะเสียงเย็นพลางกล่าว “ท่านพ่อ ดูให้ดี ๆ นะ พวกเรากินไปกว่าครึ่งแล้ว เนื้อที่เหลืออยู่ตอนนี้คงมากกว่าเนื้อครึ่งชั่งที่บ้านตระกูลจางอีกกระมัง ข้าบอกแม่ไว้แต่แรกแล้วว่าให้มากินเนื้อที่บ้านข้าวันนี้ นางจะแอบเอามาให้ข้ากินทำไมกัน?”
…………………………………………………