บทที 56 ให้ปลาแทนคำขอบคุณ
จางชุนเถาได้ยินก็มองจางซิ่วเอ๋ออย่างไม่อยากจะเชื่อ “อะไรนะ? เอามาจากแม่หลิน? เป็นไปได้อย่างไร! แม่หลินเก่งขนาดนั้น นางจะยอมให้ตำลึงง่าย ๆ ได้อย่างไรกัน…..”
จางซิ่วเอ๋อเล่าโดยละประเด็นรุนแรงไว้ นางเล่าตอนที่ตัวเองเอาปังตอไล่ฟันคนเพียงคร่าว ๆ เท่านั้น
จางชุนเถาฟังจบก็ทำหน้าหวาดกลัว “พี่ วันหลังพี่อย่าทำแบบนี้อีกนะ ถ้าพลั้งมือฟันใครตายจริง ๆ พวกเขาตายน่ะไม่เป็นไรหรอก แต่ถ้าพี่ต้องไปติดคุกมันไม่คุ้มค่าหรอก”
จางซิ่วเอ๋อเห็นจางชุนเถาเริ่มสั่งสอนตนอีกแล้วก็รีบรับประกัน “ข้าขอรับรองว่าหลังจากนี้จะไม่ทำอีกแล้ว…..”
แน่นอนว่านี่ก็เป็นแค่คำพูดที่หลอกจางชุนเถาเท่านั้น ถ้ามีคนมาหาเรื่องพวกนางอีก นางไม่ยอมใจอ่อนแน่
จางซิ่วเอ๋อเอาตำลึงเงินใส่ในอกของจางชุนเถาและเอ่ยขึ้น “ที่จริงต้องมี 15 ตำลึง ข้าให้พี่สวี่ไป 7 ตำลึง ถือว่าสะสางหนี้บุญคุณ ที่เหลือเจ้าเก็บไว้ก่อน……”
“พี่เก็บไว้เถอะ” จางชุนเถาดันกลับ
นางไม่เคยเห็นตำลึงเงินมากมายขนาดนี้มาก่อน
จางซิ่วเอ๋อบอกด้วยรอยยิ้ม “นี่เป็นค่ายาที่ขอมาให้เจ้า ข้าใช้ไปเจ็ดตำลึงก็ไม่ควรแล้ว ที่เหลือเจ้าเก็บไว้เถอะ”
