จางซิ่วเอ๋อนึ่งหมั่นโถวไม่ค่อยเป็นเท่าไรนัก ตอนหมักแป้งก็ใช้แป้งเก่าที่เก็บไว้ก่อนหน้านี้ พอไม่มียีสต์นางก็ควบคุมอัตราส่วนได้ไม่ดีนัก
หมั่นโถวนี่นึ่งได้แบบ….ไม่น่าดูเท่าใด ออกจะแข็งนิด ๆ
แต่ก็ถือว่าดีที่สุดแล้ว เพราะด้านในใส่แป้งขาวไปเกินครึ่ง ตอนกินอร่อยกว่าแผ่นแป้งข้าวโพดมากนัก
จริง ๆ แล้วจางซิ่วเอ๋อประหม่าเกินกว่าจะเอาหมั่นโถวแบบนี้ไปให้คนอื่น แต่พอนึกถึงสภาพบ้านตระกูลจ้าว ก็รู้สึกว่าแค่มีของให้กินก็ดีมากแล้วสำหรับคนตระกูลจ้าว
นางจะพิรี้พิไร้อะไรมากมาย อีกหน่อยคล่องมือแล้วค่อยเอาแบบดี ๆ ไปให้ก็ได้
สภาพหมั่นโถวไม่ค่อยดีเท่าไรก็จริง แต่ปลาในกระทะนั้นจางซิ่วเอ๋อทำได้น่ากินมาก นางใส่น้ำมันไปเต็มที่ ไอร้อนกรุ่นระเหยขึ้น แค่เห็นก็รู้สึกน้ำลายสอ
จางซิ่วเอ๋อเก็บปลาและหมั่นโถวไว้อย่างดี ก่อนจะใส่เข้าไปในถังไม้และออกจากบ้าน นางคิดว่าตัวเองควรซื้อตะกร้ามาอีกสองใบได้แล้ว ไม่อย่างนั้นเอาแต่แบกตะกร้าสานและหิ้วถังไม้ก็ไม่ใช่เรื่อง
นางคิดไปพลางก็มาถึงหน้าประตูบ้านตระกูลจ้าว
และเจอกับจ้าวเอ้อร์หลางที่เพิ่งลงมาจากเขาพอดี ในตะกร้าสานของเขาใส่ผักป่าไว้มากมาย ในมือถือผลไม้ป่ามาด้วยจำนวนหนึ่ง
………………………………
