ไปด้วยซ้ำ!”
จางซิ่วเอ๋อได้ยินก็แผ่รังสีอาฆาตออกจากตัวอีกครั้ง “งั้นข้าจะฟันท่านให้พิการเดี๋ยวนี้แหละ! แล้วให้ท่านแค่ 2 ตำลึงเงิน!”
แม่หลินไม่กล้าพูดอะไรอีก มีดปังตอที่จางซิ่วเอ๋อโยนลงพื้นบัดนี้ส่องแสงเย็นเยียบ
ในขณะนี้เองนางก็คิดว่าจางซิ่วเอ๋อจะฟันนางให้ตายจริง ๆ
ผู้ใหญ่บ้านซ่งนิ่งคิดก่อนจะเอ่ยขึ้น “ 20 ตำลึงดูมากเกินไปจริง ๆ เช่นนั้นเอาอย่างที่ข้าพูด 15 ตำลึงเงินแล้วกัน แล้วเรื่องนี้ก็จบตรงนี้ พวกเจ้าตระกูลสวี่ก็อย่าทำเป็นไม่ยอมเลย ใครใช้ให้พวกเจ้าผลักชุนเถาตกเขาล่ะ? ส่วนซิ่วเอ๋อ เจ้าก็อย่าก่อเรื่องอีกเลย รีบเอาตำลึงนี่ไปรักษาน้องสาวเจ้าซะ”
เรื่องนี้เป็นไปดั่งที่จางซิ่วเอ๋อคาดการณ์ไว้ สุดท้ายนางก็พยักหน้าตกลง
แต่แม่หลินจะยอมได้อย่างไร 15 ตำลึงเงินสำหรับตระกูลสวี่ไม่ถือว่ามาก ทางตระกูลสวี่มีจ่ายแน่นอน แต่ใครจะอยากเผชิญกับการอยู่ดี ๆ ก็ต้องยกตำลึงให้คนอื่นกันล่ะ?
……………………………………………
