อีกแน่ นางไปอีกโรงเตี๊ยมหนึ่งแทน อาจเพราะครั้งที่แล้วซวยเกินไป ครั้งนี้การขายปลาของจางซิ่วเอ๋อจึงราบรื่นมาก ไม่เจอเสี่ยวเอ้อที่ชอบดูถูกคน แถมเจอเถ้าแก่โรงเตี๊ยมที่ค่อนข้างใจดี
เพียงแค่กดราคาหนักไปหน่อย จางซิ่วเอ๋อจึงขายได้แค่ 280 เหรียญทองแดงเท่านั้น
แต่นั่นก็ลดความยุ่งยากให้จางซิ่วเอ๋อไปเยอะ นางตกลงทันทีโดยไม่รีรอ
ขากลับจางซิ่วเอ๋อแวะไปร้านขายเนื้อ ซื้อไส้หมูกลับมานิดหน่อย นางเล็งของพวกนี้ไว้นานแล้ว เมื่อก่อนเสียดายไม่อยากใช้เกลือกับน้ำส้มปรุงของพวกนี้ แต่ตอนนี้นางอยากกินจริง ๆ
นอกจากไส้แล้วยังมีพวกหัวใจกับปอดหมู ซึ่งจางซิ่วเอ๋อใช้ไป 30 เหรียญทองแดง นางรู้สึกว่าตัวเองเจอของถูกสุด ๆ
แต่พ่อค้าซุนเห็นจางซิ่วเอ๋อซื้อแบบนี้ก็เอ่ยเตือน “ของพวกนี้ไม่ค่อยอร่อยหรอก ข้าเปลี่ยนเป็นเนื้อ 3 ชั่งให้เจ้าดีกว่า”
………………………………………………
