บทที่ 38 ไม่ใช่คนที่รังแกได้ง่าย ๆ
แต่แม่หลินไม่หมือนกัน
นางถือเรื่องชื่อเสียงมากกว่าจางซิ่วเอ๋อ ตอนนี้อายุนางก็ไม่น้อยแล้ว ถ้ามีข่าวลืออะไรแพร่ออกไปจริง ๆ จะใช้ชีวิตในหมู่บ้านต่อไปได้อย่างไร?
จางซิ่วเอ๋อมองแม่หลินอย่างนึกขำ “ท่านป้าหลิน เมื่อกี้ท่านสามารถกล่าวหาว่าข้ายั่วยวนสวี่อวิ๋นซานด้วยการคาดเดาของท่านได้ ทำไมพอถึงทีข้ากลับกลายเป็นการใส่ร้ายป้ายสี ทั้งที่ข้าเห็นกับตาแท้ ๆ ล่ะ?”
“บนโลกไม่มีเรื่องเช่นนี้หรอกนะเจ้าคะ!” นางเอ่ยเสริม
แม่หลินโกรธจนตัวสั่น วันนี้นางแค่อยากจะทำให้จางซิ่วเอ๋อขายหน้าเพื่อระบายความอัดอั้นของตนเอง และให้จางซิ่วเอ๋อได้รู้ว่าไม่ว่าอย่างไรนางก็ไม่มีวันได้แต่งเข้าตระกูลสวี่
แต่ใครจะรู้ว่าหลังจากที่จางซิ่วเอ๋อถูกนางกระแนะกระแหน กลับไม่ได้เจ็บปวดโศกเศร้าอย่างใด แต่โต้กลับด้วยการสร้างเรื่อง!
ส่วนจางซิ่วเอ๋อหรือ? นางรู้ดีอยู่แก่ใจว่าที่แม่หลินกล่าวหาว่าตัวเองยั่วยวนสวี่อวิ๋นซานนั้น ต่อให้ตัวเองไม่ยอมรับและไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น แต่คนอื่นที่ได้ยินแบบนี้ก็ต้องเกิดความคลางแคลงใจบ้าง
นางไม่สนใจเรื่องชื่อเสียง และไม่รู้สึกจะเป็นจะตายแค่เรื่องแบบนี้ แต่เรื่องอะไรนางจะต้องยอมให้แม่หลินมาเหยียบย่ำตัวเองแบบนี้ด้วย?
ในเมื่อแม่หลินอยากทำลายชื่อเสียงนาง งั้นนางก็จะไม่ใจดีกับแม่หลินเหมือนกัน!
อย่างน้อยก็ต้องทำให้เปื้อนน้ำโคลนด้วยกันทั้งคู่ ลากแม่หลินให้เปื้อนไปด้วย!
ตอนนี้
