บทที่ 18 จัดเตรียมข้าวของ
ส่วนจางซิ่วเอ๋อเจ้าของร่าง ก็คงไม่ได้เกิดมาก็มีนิสัยอ่อนแอแบบนี้ตั้งแต่แรกหรอก
แต่เป็นเพราะในบ้านตระกูลจาง นอกจากบ้านสี่แล้ว คนอื่น ๆ พอมีเรื่องอะไรหงุดหงิดใจก็จะมาด่าว่าตบตีนาง ต่อให้เป็นคนปกติดี ๆ โดนรังแกแบบนี้ก็ต้องมีเสียสติกันบ้าง
ตอนนี้จางซิ่วเอ๋อยังไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นในตระกูลจาง นางมุ่งหน้าเดินเท้าไปที่แคว้น
ถึงแม้ตอนนี้นางจะยังพอมีตำลึงอยู่ แต่มันไม่เหมือนตอนอยู่ตระกูลจางแล้ว นางต้องดูแลตัวเองและจางชุนเถา ตำลึงแค่นี้พอใช้ซะที่ไหนกัน
แม้เมื่อก่อนตระกูลจางจะไม่ดียังไงก็ยังได้กินของก้นหม้อ ของที่ใช้ถึงจะเก่า แต่ก็ไม่ต้องสนว่าหามายังไง
แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้ว พวกนางไม่มีแม้แต่ผ้าห่ม กระทั่งจะตักน้ำในบ่อก็ไม่มีถังไม้และเชือก ไม่มีเครื่องครัวจานชาม ของพวกนี้มีอย่างไหนบ้างที่ไม่ใช้ตำลึง?
แต่จะใช้ตำลึงให้หมดไปเลยก็ไม่ได้
ตอนนี้ทั้งสองร่างกายอ่อนแอมาก ไม่รู้ว่าจะล้มหมอนนอนเสื่อเมื่อไหร่ ถึงตอนนั้นถ้านางและจางชุนเถาป่วยจะตายจริง ๆ คงไม่หวังอย่างไร้เดียงสาว่าแม่เฒ่าจางจะช่วยหรอก
ส่วนพ่อแท้ ๆ ก็เป็นคนที่คาดหวังอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง
ส่วนแม่แท้ ๆ ถึงตอนนั้นอาจจะมีใจอยากช่วย แต่แม่โจวคงไม่มีสักแดงเดียวเช่นกัน ถึงตอนนั้นจึงได้แต่ร้อนใจ
พอคำนึงทุกอย่างแล้ว จางซิ่วเอ๋อในตอนนี้ต้องใช้เงินให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้
ก่อนที่นางจะหาเงินก้อนต่อไปได้ นางต้องใช้ชีวิต
