จางเถี่ยรู้สึกขนหัวลุกขึ้นมาทันที เขาเริ่มยกนิ้วขึ้นนับอย่างจริงจัง “หัวหน้าหลิน…คุณอย่าโกหกผมสิครับ”
หลินอันไม่ได้ตอบ กลับตั้งใจจะปล่อยให้จางเถี่ยได้ใช้สมองของเขาดูบ้าง
เขาเก็บเศษชิ้นส่วนของสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์บนพื้นขึ้นมาก่อน แล้วจึงยื่นมือไปสัมผัสรังไหมโลหิตที่ปริแตกออก
และก็เป็นไปตามคาด เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้น
“ติ๊ด, ได้รับซากศพของ ???”
“ติ๊ด, ได้รับของวิเศษ: รังไหมโลหิต (ชำรุด)”
“ระดับของวิเศษ: สีขาว (ธรรมดา)”
“ผลของวิเศษ: รังไหมที่กักเก็บพลังชีวิต สามารถใช้รักษาสภาพและยืดชีวิตให้แก่ผู้บาดเจ็บได้”
อืม…เป็นของวิเศษประเภทต่อชีวิตสินะ
ก็นับว่าใช้งานได้ดี ในอนาคตหากเจอคนบาดเจ็บสาหัส แค่จับคนใส่เข้าไปในนี้ก็จะสามารถยื้อเวลาเพื่อหาทางช่วยเหลือได้
คาดไม่ถึงว่านางมารโลหิตผู้โปรดปรานการทรมานสังหารมนุษย์ เมื่ออยู่ในสภาวะกลายร่างกลับกลายเป็นอสูรที่มอบของวิเศษสายรักษาโดยเฉพาะ ช่างน่าสนใจเสียจริง
ของบางสิ่งยิ่งถึงขีดสุด ก็ยิ่งกลับตาลปัตรอย่างนั้นรึ?
ขณะที่จางเถี่ยยังคงยืนอกสั่นขวัญแขวนคำนวณว่าใครกันแน่ที่ไม่ใช่มนุษย์ หลินอันก็ถือโอกาสเปิดแผงข้อมูลตัวละครของตัวเองขึ้นมาเพื่อตรวจสอบสิ่งของที่ได้รับมาล่าสุด
ข้อมูลตัวละคร: หลินอัน (ผู้ปลุกพลังขั้นที่ 1, ผู้เล่นระดับ: 1)
ระดับผู้เล่นต่อไป (1/4), ระดับผู้ปลุกพลังต่อไป (1/16)
พละกำลัง: 23.4
ความว่องไว: 19.4
ร่างกาย: 19.4
จิตใจ: 19.8
ยุทโธ
