“หัวหน้าหลิน!”
จางเถี่ยเงยหน้าขึ้นสบตากับหลินอันอย่างกระอักกระอ่วนใจ แต่แล้วก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อเห็นว่าดวงตาของหลินอันคู่นั้น…อัดแน่นไปด้วยจิตสังหารอันเย็นเยียบ
คำพูดก่อนหน้าของหลินอันทำให้ในใจของเขาเกิดคลื่นลมโหมกระหน่ำ
หรือว่าหัวหน้าหลิน…คิดจะสร้างสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ขึ้นมาเองจริงๆ!?
ความเย็นเยียบแล่นไปตามแนวกระดูกสันหลัง จางเถี่ยรีบเอ่ยปากห้ามปรามทันที
“หัวหน้าหลินครับ คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะครับ!”
“ทำแบบนี้แล้วจะต่างอะไรกับอสูรร้าย! ตื่นเถอะครับหัวหน้าหลิน!”
บรรยากาศพลันตึงเครียดขึ้นมาทันที
“ถ้าคุณอยากจะทำแบบนั้น ก็ฆ่าผมก่อนเลย!”
เขากลืนน้ำลายอย่างตึงเครียด ยอมตายดีกว่ายอมแพ้ ถึงแม้หลินอันอยากจะลงมือจริงๆ เขาก็ไม่มีแรงขัดขวาง แต่เขายอมตายดีกว่าที่จะปล่อยให้หลินอันทำเรื่องแบบนี้!
“โอ้? นายอยากจะขวางฉันเหรอ?”
“ระเบิดพลัง!”
พลังงานวิญญาณสีทองจางๆ ปรากฏขึ้นอีกครั้ง เพียงแต่ครานี้กลับเจือด้วยสีเลือดที่น่าขนลุก น้ำเสียงของหลินอันเย็นเยียบ ร่างของเขาปรากฏขึ้นด้านหลังจางเถี่ยในพริบตา
โดยไม่สนใจสีหน้าที่ตื่นตระหนกของจางเถี่ย หลินอันก็ฟาดฝ่าเท้าเข้าที่แผ่นหลังของเขาเต็มแรง!
ก้าวเท้า พุ่งไปข้างหน้า!
“หัวหน้าหลิน!”
พลังมหาศาลปะทะเข้าใส่ จางเถี่ยรู้สึกได้ทันทีว่าแผ่นหลังถูกกระแทกอย่างรุนแรง ร่างกายทั้งหมดเสียการควบคุมพุ่งเข้าใส่รังไหมโลหิตที่มุมห้อง
สิ้นหวัง…ใจสลาย…
จางเถี่ยหันกลับมามองหลินอั
