าท สำหรับจางซิ่วเอ๋อแล้วเธอรู้สึกเหมือนตัวเองถูกมัดตัวกลับไปมากกว่า
ครั้งนี้เธอซวยกว่าเดิม เพิ่งจะเข้าพิธี คุณชายเนี่ยก็หมดลมจริง ๆ ซ้ำคนที่หมดลมไปด้วยยังรวมถึงคุณนายเฒ่าตระกูลเนี่ย
ได้ข่าวว่าคราวนี้ตายสนิททั้งคู่
เถ้าแก่เนี่ยและคุณนายเนี่ยต้องมาเสียบุตรตอนแก่ จึงระบายความโกรธแค้นลงกับจางซิ่วเอ๋อทั้งหมด เธอจึงซวยถูกโยนกลับมาอีกครั้ง
พอกลายเป็นแบบนี้ ต่อให้จางซิ่วเอ๋อไม่ใช่เจ้าของร่างก็ไม่อาจทำใจให้เฉยแล้วปล่อยเรื่องนี้ผ่านไปได้อีก นี่มันเรื่องระทมอะไรกันเนี่ย คนพวกนี้วุ่นวายกันมากมาย สุดท้ายกลับโยนทุกอย่างให้เป็นความผิดเธอ
“พี่ ครั้งนี้พี่เข้าพิธีแล้ว ต้องกลายเป็นแม่หม้ายจริง ๆ แล้ว….เรื่องนี้แก้ไขไม่ได้ พี่ต้องอดทนไว้นะ” จางชุนเถาเช็ดน้ำตา สรุปผลลัพธ์จากสิ่งที่เกิดขึ้น
เป็นเพราะได้กินยา ร่างกายของจางซิ่วเอ๋อจึงแข็งแรงขึ้นมาก ด้วยความที่ไม่ได้รู้สึกเศร้าโศกเท่ากับเจ้าของร่างเดิม ดังนั้นสภาพจิตใจจึงเป็นปกติอยู่ เธอทำเพียงแค่นเสียงเย็นชาและเอ่ยขึ้น “เป็นแม่หม้ายก็ดี ดีกว่าไปเป็นภรรยาให้กับคุณชายเนี่ย”
มองแค่วิธีการของตระกูลเนี่ยแล้ว จะให้เธอเป็นภรรยาของคุณชายเนี่ยงั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นชีวิตของเธอหลังจากนี้ก็จะมีแต่ความโศกเศร้าไม่รู้จบ
ถึงแม้ว่าการอยู่ตระกูลจางไปก็ไม่ใช่เรื่องดีเท่าใด แต่เธอกลายเป็นแม่หม้ายไปแล้ว นี่ก็หมายความว่าเธอสามารถย้ายออกไปอยู่ด้วยตนเองได้ใช่ไหม?
พอคิดมาถึงตรงนี
