ะ ข้าพาตัวกลับมาให้เจ้าแล้ว หลังจากนี้ข้ากับเจ้าไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน”
“ไม่ได้นะ ๆ แต่งเข้าตระกูลเนี่ยไปแล้วจะส่งตัวกลับได้อย่างไร น้องสาว ข้าจ่ายให้เจ้า 50 เหรียญเชียวนะ เจ้าทำแบบนี้ได้อย่างไร” เสียงของแม่เฒ่าจางแหลมขึ้น
จากนั้นก็เป็นเสียงทะเลาะของทั้งสองคน
จางซิ่วเอ๋อสลบอยู่ในเกี้ยวเจ้าสาวไปแล้ว เธอรู้ว่ามันเป็นเพราะตัวเองเสียเลือดมากเกินไป
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เธอคงต้องตายแน่
ถึงแม้การข้ามมิติมาแบบงง ๆ จะทำให้เธอไม่ค่อยพอใจนัก แต่อย่างน้อยก็ยังมีชีวิตอยู่ เธอไม่กล้ารับประกันว่าถ้าตัวเองตายไปทั้งแบบนี้ จะมีโอกาสลืมตาครั้งต่อไปหรือเปล่า
ดังนั้นจางซิ่วเอ๋อจึงปริปากด้วยเสียงแหบแห้ง “เจ็บ….”
แต่ตอนนี้แม่เฒ่าจางไม่คิดจะมองจางซิ่วเอ๋อสักนิด นังตัวซวย นึกว่านางแต่งเข้าบ้านนั้นแล้วที่บ้านจะมีชีวิตที่ดีขึ้น ที่ไหนได้ดันถูกส่งตัวกลับมาซะงั้น
ทว่าแม่เฒ่าหลิวที่ชอบแส่เรื่องคนอื่นกลับมองเข้าไปในเกี้ยวเจ้าสาว และพลันเห็นว่าชุดแต่งงานสีแดงสดนั้นเปื้อนเลือด จึงร้องขึ้นมาอย่างตกใจ “เลือด!”
“จางซิ่วเอ๋อฆ่าตัวตาย!”
“ดูซิคราวนี้แม่เฒ่าจางจะผยองได้อย่างไรอีก ถุย!”
“ตายแล้ว!”
