รั้งตัวเขาไว้“องค์รัชทายาท ปล่อยหมอหลวงหลินก่อนได้ไหม!” มู่จิ่งชูพูดเสินจั้นก็พูดด้วยว่า “ใครบ้างที่ไม่อยากให้มันเป็นเรื่องโกหก? ผมก็อยากให้น้องสาวมีชีวิตอยู่ แต่คนเราจำเป็นต้องเผชิญหน้ากับความจริง คุณเข้าใจไหม!!”เสี่ยวเย่พูดสนับสนุนอยู่ข้างๆ “เสี่ยวเสวียนฉี ใจเย็นหน่อย ถ้าเธอตื่นขึ้นมาเห็นคุณเป็นแบบนี้ เธอจะเสียใจนะ”เสี่ยวเสวียนฉีสะบัดมือออกจากเสี่ยวเย่ มองคนตรงหน้า ใบหน้าที่บูดบึ้งถูกปกคลุมด้วยเงามืดเขาไม่เชื่อ! ไม่เชื่อ!เธอจะไม่เป็นอะไร เป็นไปไม่ได้!“คุณจะยอมเชื่อเมื่อไหร่กัน? น้องสาวกังวลว่าคุณจะมีปฏิกิริยาแบบนี้ ถึงได้ไม่ยอมบอกคุณมาตลอด เฮ้อ…จริงๆ แล้ว น้องสาวรู้เรื่องนี้มาตั้งแต่ครึ่งปีก่อนแล้ว”อะไรนะ!ครึ่งปีก่อน เธอรู้แล้วว่าตัวเองอยู่ได้ไม่นานเสี่ยวเสวียนฉีหันไปมองหมอหลวงหลินผู้เฒ่า หวังจะได้คำตอบจากเขาแต่กลับเห็นหมอหลวงหลินผู้เฒ่าถอนหายใจ แล้วเงียบๆ พยักหน้าให้เสี่ยวเสวียนฉีสมองของเสี่ยวเสวียนฉีมีเสียงดังสนั่น!ก้าวเท้าเซถอยหลัง —“ครึ่งปีก่อน…ไม่ ไม่มีทาง! ไม่มีทาง!”พวกเขาผ่านเรื่องราวมามากมายกว่าจะได้อยู่ด้วยกัน! ตอนนี้ คดีของตระกูลเซินก็ได้เผยความจริงแล้ว เธอจะจากไปง่ายๆ ได้อย่างไร! ทิ้งให้เขาอยู่คนเดียวบนโลกนี้!ไม่! เป็นไปไม่ได้!“องค์ชาย อย่าเป็นแบบนี้เลย หากคุณหนูตื่นขึ้นมาเห็นท่านเป็นแบบนี้ นางจะเสียใจนะเจ้าค่ะ…” เยว่เมอตาแดง พยายามเกลี้ยกล่อมเสี่ยวเสวียนฉีจู่ๆ ก็นึกอะ
