ายขึ้นมาเมื่อได้ยินคำพูดของเสี่ยวเสวียนฉีนางมองไปรอบๆ วังหยูฮวาที่คุ้นเคย ส่งเสียงแหบแห้งเหมือนหีบเสียงพัง หัวเราะฮ่าๆ“เสินจื่ออี้ กำลังจะตาย ใช่ไหม นางกำลังจะตายแล้ว!”“ฮ่าๆๆๆ!”เหอซุ่ยเริ่มหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง!เสี่ยวเสวียนฉีม่านตาหดลง “มานี่! เอายาจากวังของแม่มา! ป้อนให้นาง!”นั่นเป็นของดี กินเข้าไปแล้วจะทำให้คนมีชีวิตที่ทรมานยิ่งกว่าความตาย แต่ก็ไม่มีทางตายได้มู่จิ่งชูมองเหอซุ่ยที่เสียสติไปแล้ว รู้ว่าคงถามอะไรไม่ได้อีก จึงเกิดความคิดอื่นขึ้นมา “องค์รัชทายาท ข้าคิดว่า เหอซุ่ยเป็นเพียงทาสรับใช้ นางจะมียาแบบนั้นได้อย่างไร? แม้แต่หมอหลวงหลินผู้เฒ่าก็ตรวจไม่พบ…”นั่นหมายความว่า ยานี้ มีคนให้เหอซุ่ยเสี่ยวเย่นึกถึงใครบางคนได้ทันที คือชายชุดดำ!“ต้องเป็นเขาแน่ๆ!”แต่คนตายไปแล้วให้ตายสิ!“ฮ่าๆๆๆ ใช่แล้ว นายท่านเป็นคนให้ข้า” เหอซุ่ยคลานอยู่บนพื้น จ้องไปทางเสี่ยวเสวียนฉี ตะเกียกตะกายพูด “แต่เดิมนายท่านต้องการให้ข้าวางยาพิษท่าน แต่ข้าไม่อาจทำใจได้! แต่ก็ต้องทำตามนายท่าน ข้าจึงหาแพะรับบาปให้องค์ชาย!”“องค์รัชทายาท ข้าทำไปเพื่อท่านทั้งนั้น ตอนนั้นท่านไม่ได้เกลียดนางหรือ? ข้าช่วยท่านกำจัดนาง องค์ชายต้องดีใจแน่นอน ไม่ใช่หรือฮ่าๆๆๆ!”เสินจั้นมองเหอซุ่ยที่เสียสติไปจริงๆ ขมวดคิ้วแน่น พูดกับเสี่ยวเสวียนฉี “คงถามอะไรไม่ได้อีกแล้ว นางบ้าไปแล้ว”สีหน้าเสี่ยวเสวียนฉีเปลี่ยนไปมา จู่ๆ ก็นึกถึงใครบางคนได้อีก!“ไป! พ
