ไม่ใช่เพราะพูดไม่ชนะหวางหนานฉวี อีกทั้งนี่ยังเป็นคำสั่งของฝ่าบาท เสี่ยวจื่อหรูก็ไม่มีทางยอมกลับมา“เจ้าอย่างมาอาละวาดไร้เหตุผล ถึงข้าจะเข้าวังไป ก็ไม่ได้เกิดอย่างที่เจ้าคิดสักหน่อย”สีหน้าของเสี่ยวจื่อหรูดำคล้ำลง “ดังนั้น เจ้ายอมรับแล้วสินะ เจ้าไปพบผู้หญิงคนนั้นจริงๆ!”นางก้าวมาข้างหน้าและเริ่มต่อยเขา“มู่จิ่งชู เจ้าสัญญากับข้าไว้ยังไง บอกว่าจะไม่พบนางอีกแล้ว เจ้าหลอกข้า!”เผชิญกับเสี่ยวจื่อหรูที่ต่อยเขาไม่หยุดและร้องไห้โวยวายไม่หยุด มู่จิ่งชูรู้สึกรำคาญมากเขานวดขมับ “พอได้แล้ว พอเถอะ! ข้าเสียสละให้เจ้ายังไม่พออีกหรือ? เจ้าอยากแต่งงานที่หนานชวี ข้าก็ตกลงไม่ใช่หรือ!”เขาเป็นถึงบุรุษผู้สง่างาม แต่ต้องมาแต่งงานในถิ่นของฝ่ายหญิง คนที่ไม่รู้คงคิดว่าเขาเป็นฝ่ายเอาหน้าไปแนบพื้นขอแต่งงานเสียอีกกลับมาครั้งนี้ เหล่าเพื่อนเก่า แม้จะแสดงความยินดีกับเขา แต่ที่จริงไม่มีใครนับถือเขาเลยสักคนนึกถึงเรื่องนี้แล้ว มู่จิ่งชูรู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก!“ข้ารู้ว่าเจ้าไม่อยากแต่งกับข้า เจ้ายังคิดถึงเสินจื่ออี้คนนั้น ใช่หรือไม่!”“พอเถอะ หุบปาก! น่ารำคาญนัก!” มู่จิ่งชูยื่นมือไปผลักนาง!เดิมทีไม่ได้ออกแรงมาก แต่เสี่ยวจื่อหรูก็ล้มไปข้างหลัง“จื่อหรู…” มู่จิ่งชูก้าวไปข้างหน้าจะพยุงนางแต่กลับถูกเสี่ยวจื่อหรูผลักออกไปอย่างแรง!“ดีนัก ตอนนี้เจ้าถึงกับลงมือกับข้าแล้วสินะ! มู่จิ่งชู เจ้าไร้น้ำใจ อย่าโทษว่าข้าไร้น้ำใจกับเจ้าบ้าง
