วันนี้เมื่อเห็นสีหน้าของเสินจั้นที่เปลี่ยนไปทีละน้อย เสินจื่ออี้จึงถามออกไปในที่สุด “พี่ชาย พี่รู้จักกับทั่วปาเอี้ยนคนนั้นดีหรือไม่คะ?”เสินจั้นส่ายหน้าทันที“ไม่ค่อยคุ้นเคยนัก บางที น้องสาวอาจจะรู้จักเขาดีกว่า”ความจริงแล้วเขากับเสินหลิงเอ่อร์เพิ่งได้กลับมาพบกันภายหลัง ทั้งสองติดต่อกันทางจดหมายตลอด การที่น้องสาวสามารถเข้าไปเป็นนางระบำตงตันได้นั้น เชื่อว่าคงมีการช่วยเหลือจากทั่วปาเอี้ยนแน่นอนครั้งนี้ที่เขาปลอมตัวเป็นชาวตงตันเพื่อแฝงตัวเข้ามา ก็เป็นน้องสาวที่ช่วยติดต่อให้เสินจื่ออี้ขมวดคิ้ว รู้สึกว่ามีบางอย่างแปลก ๆ ในเรื่องนี้ “ถ้าน้องสาวรู้จักกับทั่วปาเอี้ยน จะเป็นไปได้ไหมว่าทั่วปาเอี้ยนสั่งให้น้องสาวไปลอบสังหารฝ่าบาท?”เสินจั้นก็เคยคาดเดาเช่นนี้เหมือนกัน แต่เขาคิดว่าเรื่องคงไม่ง่ายขนาดนั้นเสินจื่ออี้คิดแล้วก็พยักหน้า “หนูคิดมากไปเองค่ะ ถ้าเป็นแผนของทั่วปาเอี้ยนจริงเขาคงไม่โง่ถึงขนาดส่งนางระบำตงตันไปลอบสังหารอย่างโจ่งแจ้ง”ไม่ว่าฮ่องเต้ฉงหมิงจะเป็นอะไรหรือไม่ ตงตันก็คงไม่มีทางปฏิเสธความเกี่ยวข้องได้“สิ่งที่เขาให้เธอช่วยหา มันคืออะไรกันแน่?” หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เสินจั้นจ้องมองเสินจื่ออี้ด้วยสายตาลึกล้ำและถามเสินจื่ออี้ก้มสายตาลงเล็กน้อยใช่แล้ว ครั้งก่อนเพื่อช่วยเว่ยยุน เธอขอให้ทั่วปาเอี้ยนช่วยส่งข่าวเข้าวัง เสินจื่ออี้จำเป็นต้องตกลงช่วยทั่วปาเอี้ยนไปหาของสิ่งหนึ่ง“หนูก็ไม่รู้ว่ามันค
