ืออะไร ทั่วปาเอี้ยนบอกแค่ว่า สิ่งนั้นอยู่ในตำหนักบูรพา”เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เสินจื่ออี้นึกถึงแผนที่ที่เธอเคยพบในห้องลับของฮ่องเต้ฉงหมิงในความคิดของเธอ เรื่องที่ไม่น่าเกี่ยวข้องกันทั้งสองเรื่องนี้ กลับมาบรรจบกันอย่างกะทันหัน ทำให้เธอเกิดข้อสงสัยขึ้นมาข้าง ๆ เสินจั้นขมวดคิ้วแน่นขึ้นเรื่อย ๆเสินจื่ออี้สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในสายตาของเสินจั้น หัวใจเธอสั่นไหว “พี่ชายพี่คงไม่ได้เดาออกแล้วใช่ไหมคะว่ามันคืออะไร”สีหน้าของเสินจั้นเปลี่ยนไป เขาหลบสายตาสอดรู้ของเสินจื่ออี้โดยไม่รู้ตัว “ฉันจะรู้ได้ยังไง”สัญชาตญาณบอกเสินจื่ออี้ว่า เสินจั้นต้องรู้อะไรบางอย่างแน่นอนเสินจั้นมีข้อสงสัยบางอย่างจริง ๆ แต่ก็เป็นเพียงการคาดเดา ตอนนั้นพ่อบอกเรื่องต่าง ๆ กับเขาไม่มากนัก เขาแค่รู้ว่าตระกูลเซินถึงจุดจบไม่ใช่แค่เพราะความยิ่งใหญ่ที่เป็นเหตุให้ถูกใส่ร้ายเพราะหลังจากที่เขารอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิด และกลับไปที่ตระกูลเซินอีกครั้งเขาพบว่าตระกูลเซินที่ถูกยึดทรัพย์ไปแล้ว กลับถูกค้นอย่างละเอียดอีกครั้งหนึ่งภายหลัง!และไม่ใช่การค้นแบบธรรมดา แต่เป็นการค้นแทบจะพลิกแผ่นดิน ทั้งห้องใต้ดินและบ่อน้ำแห้งยังถูกขุดลึกลงไปอีกหลายเมตร!ดังนั้น ตอนนั้นเสินจั้นจึงรู้สึกว่า มีใครบางคนซ่อนตัวอยู่เบื้องหลัง และกำลังตามหาบางสิ่งจากตระกูลเซิน!แต่ว่าบิดาของเขาเป็นคนมือสะอาด ในคฤหาสน์นอกจากหนังสือก็ไม่มีสิ่งมีค่าอะไรอีกเลย“พี่ชาย พี่จริ
